کارت ورود الکترونیکی کامبوج شامل ۱۴ فیلد در سه بخش است که باید ظرف ۷ روز پیش از فرود شما تکمیل شود. در اینجا دقیقاً آنچه هر فیلد میخواهد، به ترتیبی که فرم درخواست میکند، به همراه اشتباه رایج قالب تاریخ که مسافران آمریکایی را در کیوسک با مشکل مواجه میکند، آمده است.

شما 14 فیلد را در سه بخش تکمیل میکنید: هویت شما (نام دقیقاً همانطور که در پاسپورت آمریکایی شما چاپ شده، شماره پاسپورت، ملیت، تاریخ تولد، جنسیت)، پرواز و اقامت شما (شماره پرواز ورودی، تاریخ ورود، بندر ورودی، و آدرسی در کامبوج)، و یک اعلامیه گمرکی کوتاه بله/خیر. شما آن را در 7 روز قبل از فرود ثبت میکنید — نه ماهها قبل مانند ویزا. دو چیزی که آمریکاییها را گیج میکند فرمت تاریخ است (فرم در بعضی جاها روز-ماه-سال را میخواند، بنابراین 06/07 به معنی 7 ژوئن است) و وارد کردن پرواز خروج آمریکا به جای پرواز نهایی به کامبوج. نام املایی، پرواز و تاریخ را درست وارد کنید و با یک کد QR آماده اسکن از هواپیما پیاده میشوید.
کارت ورود الکترونیکی کامبوج کوتاه است — 14 فیلد، سه بخش، هیچ مدرکی برای آپلود وجود ندارد جز جزئیات پاسپورتی که تایپ میکنید. کل این کار چند دقیقه طول میکشد. همین کوتاهی دلیلی است که آمریکاییها آن را عجلهای پر میکنند، و عجله کردن همان جایی است که اشتباهات قابل اجتناب رخ میدهد: نامی که با پاسپورت مطابقت ندارد، پرواز خروج آمریکا به جای پرواز نهایی به کامبوج وارد شده، و مهمتر از همه تاریخی که در فرمت اشتباه تایپ شده.
این کارت را به عنوان جایگزین دیجیتال برگه کوچک ورود و گمرک که مهماندار قبل از فرود در پنوم پن به شما میداد، در نظر بگیرید. کامبوج کل این فرآیند را آنلاین کرد. در عوض اینکه روی سینی غذا در ارتفاع 30,000 پایی بنویسید، همان اطلاعات را در هفته قبل از پرواز در تلفن خود پر میکنید، و با اعلامیه ورود از قبل ثبت شده و کد QR آماده اسکن در کیوسک فرود میآیید.
این راهنما فیلد به فیلد فرم را به ترتیبی که واقعاً نشان داده میشود طی میکند، با دقیقاً چیزی که هر فیلد میخواهد و اشتباهات کوچکی که باعث علامتگذاری کارت ثبت شده توسط آمریکاییها میشود. اگر هنوز در حال تصمیمگیری هستید که آیا اصلاً به کارت نیاز دارید، توضیحدهنده ما در مورد اینکه آیا به کارت ورود الکترونیکی کامبوج نیاز دارید، ابتدا آن را روشن میکند. وقتی آماده شدید، میتوانید یک کارت ورود الکترونیکی تأیید شده را در چند دقیقه با ما ثبت کنید.
فرم سریعترین پیش میرود وقتی مجبور نیستید وسط پر کردن فرم متوقف شوید و دنبال چیزی بگردید. چهار چیز را قبل از شروع جمع کنید، و تمام ۱۴ فیلد را در یک نشست بدون حدس زدن پر خواهید کرد.
این واقعاً لیست کامل آمادهسازی است. اگر میخواهید هر نقطه داده قبل از نشستن مشخص شود، توضیح ما درباره اطلاعات مورد نیاز برای کارت ورود الکترونیکی کامبوج آن را به تفصیل پوشش میدهد. یک نکته زمانی در ابتدا: فقط میتوانید ظرف ۷ روز قبل از ورودتان فایل ارسال کنید، بنابراین زمان طبیعی برای جمعآوری این چهار چیز وقتی است که جزئیات پروازتان قطعی شده — معمولاً وقتی آنلاین چکاین میکنید یا روز قبل از حرکت.

Did this guide help you?
اینکه آیا در طول توقف در فرودگاه بینالمللی تچو (KTI) یا سیمریپ (SAI) به کارت ورود الکترونیکی کامبوج (و ویزای الکترونیکی کامبوج) نیاز دارید به یک سوال بستگی دارد: آیا از خط مهاجرت عبور خواهید کرد؟ در اینجا راهنمای دقیق قوانین 2026 برای انتقال هوایی، بلیتهای جداگانه و پروازهای داخلی آمده است.
قوانین مرزی کامبوج با ورود به سال 2026 به طور قابل توجهی تغییر کرد: فرودگاه بینالمللی تچو (KTI) در پنومپن افتتاح شد، مهرهای کاغذی با V-Pass دیجیتال جایگزین شدند، و تمام مرزهای زمینی تایلند-کامبوج همچنان بسته است. در اینجا چکلیست کامل ورود 2026 برای مسافران کانادایی آمده است.
شهروندان بریتانیایی که در سال 2026 به کامبوج سفر میکنند، هم به یک ویزای معتبر کامبوج و هم به یک کارت ورود الکترونیکی کامبوج (CeA) نیاز دارند. در اینجا نحوه انتخاب دارندگان گذرنامه بریتانیایی بین eVisa توریستی (کلاس T)، eVisa عادی (کلاس E) و ویزای فرودگاهی در فرودگاه تچو (KTI) یا سیم ریپ (SAI) توضیح داده شده است.
بخش اول این است که شما چه کسی هستید، کلمه به کلمه از صفحه اطلاعات زیستی پاسپورت کپی شده. پنج فیلد، و کلمه کلیدی برای هر یک از آنها «دقیقاً همانطور که چاپ شده» است. این بخش باید با ویزای الکترونیکیتان مطابقت داشته باشد، و مطابقت همان چیزی است که شما را در کیوسک در عرض ثانیه به جای دقایق عبور میدهد.
نام کامل: دقیقاً همانطور که در پاسپورت آمریکاییتان appears است تایپ کنید، از جمله هر نام میانی چاپ شده در آنجا. اگر پاسپورتتان «جاناتان» reads میخواند و شما «جان» صدایش میزنید، «جاناتان» را وارد کنید. هیچ نام میانی را حذف نکنید، مخفف نکنید، ترتیب را عوض نکنید. سیستم نام شما را با ویزای الکترونیکیتان و پاسپورتی که ارائه خواهید داد تطبیق میدهد، و عدم تطابق همان چیزی است که کیوسک را کند میکند. شماره پاسپورت: کلمه به کلمه کپی کنید و دوبار بررسی کنید — یک کاراکتر جابجا شده رایجترین خطای فیلد هویتی است. ملیت: ایالات متحده آمریکا. تاریخ تولد: در هشدار فرمت تاریخ بخش بعدی پوشش داده شده است، زیرا همین تله در اینجا هم اعمال میشود. جنسیت: همانطور که در پاسپورتتان نشان داده شده.

بخش دوم مربوط به نحوه ورود و مقصد شما است. این بخشی است که اداره مهاجرت کامبوج با فهرست مسافران هواپیمایی تطبیق میدهد، بنابراین باید صحیح باشد — و در همین بخش است که دو اشتباه رایج آمریکاییها رخ میدهد.
شماره پرواز ورودی: آخرین پروازی را وارد کنید که واقعاً در کامبوج فرود میآید، نه پرواز خروجی از آمریکا. اگر از لسآنجلس به سئول و سپس به پنومپن پرواز میکنید، شماره پرواز روی کارت، پرواز سئول به پنومپن است، نه پرواز لسآنجلس به سئول. آمریکاییها تقریباً همیشه از طریق بانکوک، سنگاپور، سئول، توکیو یا دوحه اتصال دارند، بنابراین پروازی که اهمیت دارد پرواز کوتاه نهایی است، نه پرواز طولانی از آمریکا. تاریخ ورود: روزی که در کامبوج فرود میآیید، با فرمت محلی — قبل از تایپ، بخش بعدی را بخوانید. بندر ورود: فرودگاهی که در آن فرود میآیید، از لیست انتخاب کنید. آدرس در کامبوج: نام هتل و شهر کافی است؛ بدون کد رزرو، بدون PDF تأیید، بدون مدرک پرداخت شب.
در مورد بندر ورود، آمریکاییها در سال 2026 از طریق یکی از سه فرودگاه به کامبوج میرسند: تچو اینترنشنال (KTI) نزدیک پنومپن، سیمریپ-آنکور (SAI)، یا سیهانوک (KOS). فرودگاهی را انتخاب کنید که پرواز نهایی شما واقعاً در آن فرود میآید. اگر قبل از سپتامبر 2025 رزرو کردهاید، ممکن است هنوز کد فرودگاه قدیمی پنومپن در ذهن داشته باشید — فرودگاه جدید تچو اینترنشنال (KTI) جایگزین آن شده است، بنابراین بلیت و کارت شما باید هر دو به فرودگاهی اشاره کنند که واقعاً در آن فرود میآیید.
یک چیز که این بخش به آن نیاز ندارد: عبور زمینی از مرز. هر هفت مرز زمینی تایلند-کامبوج از ژوئن 2025 بسته شدهاند، بنابراین اتوبوس قدیمی بانکوک به سیمریپ گزینهای نیست، و اساساً هر آمریکایی از طریق هوا به کامبوج میرسد. اگر هنوز در حال تصمیمگیری هستید که از کدام فرودگاه عبور کنید، راهنمای ما درباره نقاط ورود واجد شرایط eVisa کامبوج برای شهروندان آمریکایی نشان میدهد کدام بنادر eVisa شما را میپذیرند و هر کدام چه شکلی است.

در اینجا فیلدی است که بیشتر از هر لغزش دیگری آمریکاییها را گیر میاندازد: تاریخ. فرم در برخی مکانها از چیدمان روز-ماه-سال استفاده میکند، و مسافران آمریکایی از روی عادت خالص به ماه-روز-سال تمایل دارند. با وارد کردن 06/07 با فکر ژوئیه 6، سیستم آن را به عنوان ژوئن 7 میخواند، و تاریخ ورود شما ناگهان یک ماه اختلاف دارد. این عدم تطابق با فهرست مسافران، شایعترین دلیل است که کارت ثبتشده توسط آمریکاییها در کیوسک علامتگذاری میشود، و یک اشتباه پنج ثانیهای است که شما را به صف بازمیگرداند.
راهحل مکانیکی است: قبل از تایپ، برچسب فیلد و راهنمای فرمت روی صفحه را بخوانید، و در صورت هرگونه شک، روز، ماه و سال را از انتخابگر انتخاب کنید نه تایپ آزاد اسلشها. سپس نتیجه را با تأیید پرواز خود بررسی کنید. همین دقت برای تاریخ تولد شما در بخش 1 اعمال میشود — همان چیدمان، همان عادت، همان لغزش آسان. اگر صفحه تاریخ ورود شما را روزی متفاوت از بلیت نشان میدهد، در تله افتادهاید؛ قبل از ارسال آن را اصلاح کنید.
بخش سوم، اظهارنامه گمرکی و بهداشتی است — مجموعه کوتاهی از سؤالات بله/خیر درباره ارز بیش از آستانه قابل اظهار، کالاهای محدود یا ممنوع، و هر چیزی که باید اظهار شود. برای گردشگر یا مسافر تجاری معمولی آمریکایی، پاسخ صادقانه به همه آنها «نه» است، و این کاملاً مشکلی ندارد. اینها همان سؤالاتی هستند که قبلاً روی کارت کاغذی بودند؛ هیچ چیز اینجا حقه نیست، فقط باید صادقانه پاسخ داده شود. صادقانه پاسخ دهید، و اگر واقعاً چیز قابل اظهاری حمل میکنید، آن را اظهار کنید — این کارت جایی برای کمتر نشان دادن نیست.
وقتی هر ۱۴ فیلد پر شدند و بررسی شدند، ارسال میکنید و سیستم یک تأییدیه با کد QR برمیگرداند. آن را آفلاین ذخیره کنید — اسکرینشات بگیرید، و ایدهآل این است که پرینت هم بگیرید — تا وقتی به کیوسک ورود میرسید، به وایفای فرودگاه یا باتری خالی وابسته نباشید. آن کد QR همان چیزی است که افسر اسکن میکند تا اظهارنامه شما را بازیابی کند.

یک بررسی ۳۰ ثانیهای قبل از ارسال انجام دهید. نام دقیقاً با پاسپورت مطابقت دارد، از جمله نام میانی. شماره پاسپورت رقم جابجا شده ندارد. شماره پت، پرواز نهایی به کامبوج است، نه پرواز خروج از آمریکا. تاریخ ورود به درستی به صورت روز-ماه-سال خوانده میشود و با بلیط شما مطابقت دارد. بندر ورود، فرودگاهی است که واقعاً در آن فرود میآیید. پاسخهای گمرکی صادقانه هستند. شش بررسی، و هر اشتباهی که مسافران آمریکایی را به صف کیوسک برمیگرداند، شناسایی میکند.
ترتیب عملیات کل سفر را به خاطر داشته باشید: eVisa قدم بزرگی است که ابتدا انجام میدهید، هفتهها قبل — گردشگری $80 USD یا تجاری $90 USD، هر دو در ۳ تا ۵ روز تأیید میشوند و به صورت PDF قابل چاپ از طریق ایمیل ارسال میشوند. کارت ورود الکترونیکی قدم سبکی است که آخر از همه انجام میدهید، در هفته قبل از پرواز. اگر میخواهید تصویر کاملی از ویزای کامبوج برای شهروندان آمریکایی داشته باشید، راهنمای اصلی ما الزامات، هزینهها و زمانبندی را در یک جا پوشش میدهد. اگر هنوز ویزا را شروع نکردهاید، راهنمای گامبهگام ما برای درخواست eVisa کامبوج آنلاین، درخواست را از ابتدا تا انتها طی میکند، و توضیحدهنده درباره اینکه آیا به کارت ورود الکترونیکی با eVisa کامبوج نیاز دارید، تأیید میکند که بله، به هر دو نیاز دارید.
وقتی شما یک کارت ورود الکترونیکی تأیید شده را از طریق ما با قیمت 20 دلار آمریکا ثبت میکنید، قبل از رسیدن به اداره مهاجرت کامبوج، به طور کامل بررسی میشود — املای نام با گذرنامه شما، شماره پرواز با پرواز نهایی شما، و فرمت تاریخ که باعث مشکل بسیاری از آمریکاییها میشود. اگر فیلدی اشتباه باشد، ما آن را قبل از تبدیل شدن به مشکل در کیوسک شناسایی میکنیم. اگر این کارمزد کوچک سوالی ایجاد کرده، توضیحات ما درباره کارمزد کارت ورود الکترونیکی کامبوج برای آمریکاییها دقیقاً توضیح میدهد که این 20 دلار شامل چه مواردی میشود و چرا جدا از ویزا محاسبه میشود.
مراحل بعدی و مطالعات مرتبط برای مسافران آمریکایی: کارت ورود الکترونیکی تأیید شده خود را وقتی پروازتان قطعی شد ثبت کنید، تأیید کنید که آیا به کارت ورود الکترونیکی نیاز دارید اگر قبلاً این کار را نکردهاید، اطلاعات دقیق مورد نیاز برای کارت ورود الکترونیکی را قبل از نشستن آماده کنید، و اگر هنوز به خود ویزا نیاز دارید، برای eVisa کامبوج درخواست دهید.
ورود از بانکوک، خروج از سیمریپ — اما گذرگاه زمینی بسته است، پس بین آنها پرواز کنید.
بروزرسانی ۲۰۲۶ را بخوانید →ترکیب کلاسیک هندوچین. ساحلهای فوکوئوک بدون ویزا برای ۳۰ روز.
راهنمای ترکیبی را ببینید →ایستگاه سوم فراموششده در حلقه هندوچین.
مسیر لائوس را برنامهریزی کنید →یک نقطه اتصال رایج در مسیر برای آمریکاییها.
ایستگاه میانی را مرتب کنید →بالی یا کامبوج برای سفر بعدی شما — یا هر دو؟
این دو را مقایسه کنید →