The short answer: the Cambodia e-Arrival Card does not ask for a photo at all. The eVisa is the one that needs your headshot. Here is why the two get confused, what each step actually wants, and where each one sits in your trip.

خیر، کارت ورود الکترونیکی کامبوج به عکس نیاز ندارد. این یک اعلامیه کوتاه تایپشده از 14 فیلد است — هویت شما، پرواز و اقامت شما، و یک اعلامیه کوتاه گمرکی — بدون هیچ چیز برای آپلود یا پیوست. عکس متعلق به مرحلهای کاملاً جداگانه است: ویزای دیجیتال، که به عکس پرتره جدید به سبک گذرنامه روی پسزمینه سفید ساده، ارسال شده بهعنوان JPEG کمتر از 2 مگابایت نیاز دارد. این دو گیجکننده هستند زیرا هر دو فرم آنلاینی هستند که قبل از پرواز به کامبوج تکمیل میکنید و هر دو جزئیات را از گذرنامه آمریکایی شما کپی میکنند، اما فقط ویزای دیجیتال از شما عکس میخواهد. ابتدا ویزای دیجیتال را تکمیل میکنید، چند هفته قبل، با عکس، سپس کارت ورود الکترونیکی را در 7 روز قبل از فرود ثبت میکنید، بدون عکس.
کارت ورود الکترونیکی کامبوج از شما عکس نمیخواهد. هیچ کادر آپلود پرترهای، هیچ فیلد عکس پرترهای، هیچ چیز برای پیوست وجود ندارد. این یک فرم کوتاه تایپشده است — هویت شما، پرواز شما، محل اقامت شما، و چند سؤال گمرکی — و آن را در عرض چند دقیقه بدون لمس گالری دوربین خود تکمیل میکنید. اگر به دنبال مشخصات عکس کارت ورود الکترونیکی بودهاید، میتوانید دست نگه دارید: هیچکدام وجود ندارد، زیرا عکسی وجود ندارد.
دلیل اینکه آمریکاییها میپرسند قابل درک است. ویزای دیجیتال و کارت ورود الکترونیکی هر دو فرم آنلاینی هستند که قبل از پرواز به کامبوج پر میکنید، هر دو مستقیماً جزئیات را از گذرنامه آمریکایی شما کپی میکنند، و هر دو باید نام و شماره گذرنامه یکسان را بخوانند تا کیوسک را بدون مشکل رد کنند. آنها احساس میکنند که دو نیمه از یک کار هستند. اما فقط یکی از آنها — ویزای دیجیتال — به چهره شما نیاز دارد. دیگری یک اعلامیه ورود تایپشده بدون تصویر پیوستی است.
این راهنما مشخص میکند که کدام مرحله به عکس نیاز دارد، مشخصات عکس ویزای دیجیتال که آمریکاییها واقعاً باید رعایت کنند را ارائه میدهد، و تفاوت بین دو فرم را توضیح میدهد تا وقت خود را برای آماده کردن عکس پرترهای که هرگز نیازی به آپلود آن ندارید هدر ندهید. اگر میخواهید مشخصات کامل عکس ویزای دیجیتال را به تنهایی ببینید، صفحه الزامات عکس ویزای دیجیتال کامبوج برای شهروندان آمریکایی تمام اعداد را پوشش میدهد. و اگر هنوز مطمئن نیستید که واقعاً به کارت ورود نیاز دارید، صفحه توضیحی ما درباره اینکه آیا با ویزای دیجیتال کامبوج به کارت ورود الکترونیکی نیاز دارید به آن سؤال اول پاسخ میدهد.
کارت ورود الکترونیکی جایگزین دیجیتال همان کاغذ کوچک ورود و گمرک است که یک flight attendant قبلاً در طول فرود به پنوم پن به شما میداد. آن کاغذ هم هرگز عکس نمیخواست — میپرسید شما چه کسی هستید، با کدام پرواز آمدهاید، کجا اقامت دارید، و آیا چیزی برای اعلام دارید. کامبوج همان فرآیند را آنلاین کرد و همان محدوده را حفظ نمود. چهارده فیلد، سه بخش، همه تایپشده، هیچ پیوستی.
هویت شما در کارت با متن مطابقت داده میشود، نه با چهره. سیستم نام و شماره گذرنامه شما را با ویزای الکترونیکی که قبلاً دارید و با گذرنامهای که در پیشخوان ارائه میدهید مقایسه میکند. بررسی چهره یک بار انجام میشود، در پیشخوان مهاجرت فیزیکی، زمانی که افسر شما را با عکس چاپ شده روی ویزای الکترونیکی و در گذرنامهتان مقایسه میکند. کارت ورودی به دومین کپی از چهره شما نیاز ندارد تا کار خود را انجام دهد، بنابراین از آن نمیخواهد.
پس وقتی فرم ورود الکترونیکی را باز میکنید و دکمه آپلودی نمیبینید، هیچ مشکلی پیش نیامده و شما در صفحه اشتباهی نیستید. کل کارت ورودی شامل ورود داده است: نام کامل دقیقاً همانطور که روی گذرنامه آمریکایی شما چاپ شده، شماره گذرنامه، ملیت، تاریخ تولد، جنسیت، شماره پرواز ورودی، تاریخ ورود، بندر ورود، آدرسی در کامبوج، و مجموعه کوتاهی از سؤالات بله/خیر گمرکی. هیچکدام از اینها عکس نیست. تنها چیزی که باید درست باشد تایپ کردن است.
همچنین کمک میکند که بدانید کارت چی نیست. ویزای دوم نیست، درخواست مجدد نیست، و جایی نیست که کامبوج هویت شما را از صفر مجدداً تأیید کند. کار سنگین — تأیید اینکه شما همان کسی هستید که میگویید و اینکه اجازه ورود دارید — زمانی انجام شد که ویزای الکترونیکی شما تأیید شد. کارت ورودی فقط به اداره مهاجرت کامبوج میگوید که با چه پروازی آمدهاید، کجا اقامت خواهید داشت، و آیا چیزی برای اعلام دارید، تا پیشخوان بتواند وقتی فرود میآیید شما را سریع پردازش کند. یک عکس چیزی به آن اضافه نمیکند، و دقیقاً به همین دلیل است که فرم آن را حذف کرده.
Did this guide help you?
اینکه آیا در طول توقف در فرودگاه بینالمللی تچو (KTI) یا سیمریپ (SAI) به کارت ورود الکترونیکی کامبوج (و ویزای الکترونیکی کامبوج) نیاز دارید به یک سوال بستگی دارد: آیا از خط مهاجرت عبور خواهید کرد؟ در اینجا راهنمای دقیق قوانین 2026 برای انتقال هوایی، بلیتهای جداگانه و پروازهای داخلی آمده است.
قوانین مرزی کامبوج با ورود به سال 2026 به طور قابل توجهی تغییر کرد: فرودگاه بینالمللی تچو (KTI) در پنومپن افتتاح شد، مهرهای کاغذی با V-Pass دیجیتال جایگزین شدند، و تمام مرزهای زمینی تایلند-کامبوج همچنان بسته است. در اینجا چکلیست کامل ورود 2026 برای مسافران کانادایی آمده است.
شهروندان بریتانیایی که در سال 2026 به کامبوج سفر میکنند، هم به یک ویزای معتبر کامبوج و هم به یک کارت ورود الکترونیکی کامبوج (CeA) نیاز دارند. در اینجا نحوه انتخاب دارندگان گذرنامه بریتانیایی بین eVisa توریستی (کلاس T)، eVisa عادی (کلاس E) و ویزای فرودگاهی در فرودگاه تچو (KTI) یا سیم ریپ (SAI) توضیح داده شده است.
اگر میخواهید هر یک از آن فیلدها را به ترتیبی که فرم ارائه میدهد ببینید، راهنمای گامبهگام فیلد به فیلد کارت ورود الکترونیکی کامبوج دقیقاً نشان میدهد که هر کدام چه میخواهد — و فیلد به فیلد تأیید میکند که هیچکدام از آنها عکس نیست. اطلاعاتی که از قبل جمعآوری میکنید همه متنی است که میتوانید مستقیماً از گذرنامه و تأیید پروازتان بخوانید.

عکس کاملاً متعلق به ویزای الکترونیکی است. وقتی برای ویزای الکترونیکی کامبوج درخواست میدهید — هفتهها قبل از سفر — یکی از مواردی که آپلود میکنید یک عکس سر تمام قد اخیر به سبک گذرنامه است، و این تصویر همان چیزی است که روی فایل PDF ویزای تأیید شده چاپ میشود. این همان چهرهای است که افسر در پیشخوان با آن مقایسه میکند. پس کار عکس در مرحله ویزا انجام میشود، نه در مرحله ورود، و یک بار اتفاق میافتد.
در اینجا تمام مشخصات عکس ویزای الکترونیکی در یک بازدم آمده است. یک عکس رنگی اخیر، گرفته شده در ۶ ماه گذشته، به سبک گذرنامه، در برابر پسزمینه سفید ساده یا تقریباً سفید. کل صورت قابل مشاهده و در مرکز، چشمان باز و نگاه به لنز، حالت خنثی بدون لبخند و بدون دندان. بدون عینک، بدون عینک آفتابی، بدون کلاه یا پوشش سر به جز مواردی که روزانه به دلایل مذهبی پوشیده میشوند. آن را به صورت JPEG، زیر ۲ مگابایت، ایدهآل ۶۰۰×۶۰۰ پیکسل یا بزرگتر و تقریباً مربعی ارسال کنید. این کل لیست است، و یک عکس با تلفن در برابر دیوار سفید در نور روز تمام خطوط آن را برآورده میکند، و همینطور است که اکثر متقاضیان آمریکایی آن را انجام میدهند.
دو تله فایل به طور خاص متقاضیان آمریکایی را گیر میاندازد، و هر دو متعلق به ویزای الکترونیکی هستند، نه کارت ورود. اولی HEIC است: آیفونهای جدید به طور پیشفرض عکسها را در فرمت HEIC اپل ذخیره میکنند، و آپلود ویزای الکترونیکی یک JPEG استاندارد میخواهد — دوربین را روی «سازگارترین» تغییر دهید یا ابتدا در برنامه عکس تبدیل کنید. دومی یک فایل اصلی بزرگشده مستقیماً از یک دوربین با رزولوشن بالا است که میتواند قبل از برش به خوبی بالای ۲ مگابایت باشد. یک برش مربعی دور سر و شانههای شما هر دو را одновременно برطرف میکند. معادل چاپی گذرنامه ۴×۶ سانتیمتر است، حدود ۱.۶×۲.۴ اینچ، اما شما هرگز آن را چاپ نمیکنید — ویزای الکترونیکی کاملاً دیجیتال است، بنابراین پیکسلها و اندازه فایل چیزی است که آپلود بررسی میکند.
قوانین ترکیببندی جایی هستند که رد شدنهای قابل اجتناب اتفاق میافتند، و همه آنها درباره دادن یک چهره تمیز و بدون مانع به سیستم هستند. مهمترین پرچمهای خودکار عبارتند از: لبخند، عینک از هر نوعی، دیوار سفید مایل به خاکستری یا رنگی، سایههای پشت سر شما از نور سقف، کلاه، و رزولوشن زیر ۶۰۰ پیکسل. هر کدام از اینها به محض اطلاع از حضور در لیست، به راحتی قابل دور زدن هستند: رو به پنجره بایستید تا نور روز یکنواخت باشد، به اندازه کافی از دیوار فاصله بگیرید تا سایهای روی آن نیفتد، عینک را بردارید، و پنج یا شش عکس بگیرید تا یک عکس تمیز برای انتخاب داشته باشید. هیچکدام از این موارد در مورد کارت ورود اعمال نمیشود، زیرا کارت ورود هرگز چهره شما را نمیبیند.
اگر در مکانیک فایل گیر میکنید — محاسبات پیکسل، سقف زیر ۲ مگابایت، سوال JPEG در مقابل HEIC — راهنمای جامع ما درباره اندازه و فرمت فایل عکس eVisa کامبوج برای آمریکاییها تمام اعداد را بررسی میکند. عکس را یک بار در مرحله eVisa درست بگیرید و دیگر هرگز به آن فکر نخواهید کرد، زیرا کارت ورود هرگز آن را نمیخواهد.

سادهترین راه برای متمایز کردن آنها این است که آنها را دو کار متفاوت در دو زمان مختلف در نظر بگیرید. eVisa مجوز ورود شما به کامبوج است — قدم بزرگ، که مدتها قبل از سفر انجام میشود، آنکه عکس و هزینه دارد. کارت ورود الکترونیکی اعلامیه ورود شماست — قدم سبک، که در هفته آخر انجام میشود، آنکه فقط تایپ است. یک پاسپورت هر دو را تکمیل میکند، اما هدف و زمان متفاوت است.
چون هر دو فرم نام و شماره گذرنامه شما را میخوانند، تنها نقطه همپوشانی آنها انضباط در نامگذاری است. نام خود را در هر کدام دقیقاً همانطور که در گذرنامه آمریکایی شما چاپ شده تایپ کنید — املای یکسان، ترتیب یکسان، از جمله هر نام میانی که در آنجا نشان داده شده. اگر ویزای الکترونیکی شما میگوید "جاناتان" و کارت ورود شما میگوید "جان"، این عدم تطابق همان نوع چیزی است که دستگاه کیوسک را کند میکند. عکس فقط روی ویزای الکترونیکی است، اما نام باید روی هر دو یکسان خوانده شود.
یک راه سریع برای به خاطر سپردن اینکه کدام کدام است: ویزای الکترونیکی مرحله عکس است، کارت ورود الکترونیکی مرحله تایپ است. اگر در گالری دوربین خود هستید، روی ویزای الکترونیکی کار میکنید. اگر در حال کپی کردن شمارهها از تأیید پرواز هستید، روی کارت ورود کار میکنید. آنها را در آن جعبه ذهنی نگه دارید و این دو دیگر با هم ترکیب نمیشوند.
یک فیلد در کارت ورود واقعاً آمریکاییها را به اشتباه میاندازد، و ارزش اشاره کردن دارد چون هیچ ارتباطی با عکسها ندارد. فرم در برخی места از چیدمان تاریخ روز-ماه-سال استفاده میکند، بنابراین 06/07 به معنای 7 ژوئن است، نه 6 ژوئیه — تاریخ ورود خود را برعکس وارد کنید و یک ماه با پرواز شما فاصله دارد. همین دقت برای تاریخ تولد شما نیز اعمال میشود. تجزیه و تحلیل ما از اطلاعاتی که برای کارت ورود الکترونیکی کامبوج نیاز دارید، آن تله تاریخ و هر فیلد دیگری که تایپ میکنید را پوشش میدهد.

شما به هر دو نیاز دارید، و ترتیب مهم است. اول ویزای الکترونیکی، هفتهها قبل: اینجا جایی است که عکس است، جایی که هزینه پرداخت میشود، و جایی که یک عکس سر رد شده میتواند یک روز وقت شما را بگیرد اگر عجله کنید. وقتی تأیید شد و PDF در ایمیل شما بود، کار عکس برای همیشه تمام شد. سپس، در 7 روز قبل از پرواز، کارت ورود الکترونیکی را ثبت میکنید — بدون عکس، فقط فیلدهای تایپ شده که با گذرنامه و ویزای الکترونیکی که قبلاً دارید مطابقت دارد.
رعایت صحیح توالی همچنین شما را از یک تلاش بیمورد رایج نجات میدهد: آمادهسازی یا عکسبرداری مجدد یک عکس سر برای کارت ورود. چیزی برای عکسبرداری وجود ندارد. تنها عکس در کل فرآیند همان است که قبلاً در ویزای الکترونیکی آپلود کردهاید. اگر PDF ویزای الکترونیکی تأیید شده، گذرنامه و جزئیات پرواز آخرین پا را دارید، همه چیزی را دارید که کارت ورود همیشه میخواهد.
در اینجا کل شکل در یک خط است. ویزای الکترونیکی مرحله بزرگی است که اول انجام میدهید — توریست 80 دلار آمریکا یا تجاری 90 دلار آمریکا، هر دو در 3 تا 5 روز تأیید میشوند، به صورت PDF قابل چاپ از طریق ایمیل ارسال میشوند، هر دو حامل یک عکس هستند که آپلود میکنید. کارت ورود الکترونیکی مرحله سبکی است که آخر انجام میدهید، اصلاً بدون عکس. برای تصویر کامل، راهنمای اصلی ما درباره ویزای کامبوج برای شهروندان آمریکایی الزامات، هزینه و زمانبندی را کنار هم قرار میدهد، و اگر هنوز شروع نکردهاید، راهنمای گام به گام ما برای درخواست ویزای الکترونیکی کامبوج آنلاین از ابتدا تا انتها، از جمله عکس، راهنمایی میکند.
When you file a verified e-Arrival Card through us for $20 USD, it is checked end-to-end before it reaches Cambodian Immigration — the name spelling against your passport, the flight number against your final leg, and the date format that flags so many Americans. There is no photo for us to check because the card never asks for one; what we catch is the typed slip that would otherwise bounce you back to the queue at the kiosk.
مراحل بعدی و خواندن مرتبط برای مسافران آمریکایی: عکس ویزای الکترونیکی را با راهنمای الزامات عکس ما برای شهروندان آمریکایی درست کنید، تأیید کنید که اگر قبلاً نکردهاید به کارت ورود الکترونیکی نیاز دارید، اطلاعات دقیق مورد نیاز برای کارت ورود الکترونیکی را قبل از نشستن ردیف کنید، و برای ویزای الکترونیکی کامبوج درخواست دهید وقتی عکس و گذرنامه شما آماده است.
