آیا قصد سفر از بانکوک به سیمریپ یا یک حلقه ویتنام-کامبوج را دارید؟ ویزای الکترونیکی کامبوج شما در سه فرودگاه بینالمللی و دو مرز زمینی باز در سال ۲۰۲۶ کار میکند — نه همهجا. در اینجا دقیقاً توضیح داده شده که برای مسافران آمریکایی کجا پذیرفته میشود.

ویزای الکترونیکی کامبوج شما در هر سه فرودگاه بینالمللی — تچو اینترنشنال (KTI) در پنومپن، سیمریپ-آنکور اینترنشنال (SAI)، و سیهانوک اینترنشنال (KOS) — و در گذرگاههای زمینی شناختهشده باز با ویتنام و لائوس پذیرفته میشود. در مرزهای زمینی تایلند-کامبوج پذیرفته نمیشود، زیرا تمام هفت مورد از آن گذرگاهها از ژوئن ۲۰۲۵ بسته شدهاند. برای اکثر سفرهای چندکشوری آمریکایی، شما به یکی از سه فرودگاه پرواز میکنید، که ویزای الکترونیکی را بهخوبی پوشش میدهد. همان ویزای الکترونیکی تکورودی در هر بندر پذیرفتهشده کار میکند؛ شما فقط باید از طریق بندری که با مسیر شما مطابقت دارد وارد شوید.
اگر کامبوج یکی از مقاصد سفر بزرگتر حلقه آسیای جنوب شرقی است، سؤال فقط این نیست که آیا ویزای الکترونیکی شما معتبر است — بلکه این است که آیا در درب خاصی که قصد عبور از آن را دارید معتبر است. ویزای الکترونیکی یک سند تکورودی است که به یک بندر ورودی شناختهشده وابسته است، و سال ۲۰۲۶ ترتیب دربهای باز را تغییر داده است. یک مرز کامل بسته شده، فرودگاه پنومپن نام و کد جدیدی دارد، و چند گذرگاه زمینی که قبلاً ویزای الکترونیکی را قبول میکردند دیگر گزینه سادهای نیستند که آمریکاییها تصور میکنند.
این برای برنامههای سفر کلاسیک آمریکایی بیشترین اهمیت را دارد: ورود از بانکوک و خروج از سیمریپ، پرش زمینی ویتنام-کامبوج، یا مسیر لائوس از طریق رود مکونگ. نقطه ورود را درست انتخاب کنید و ویزای الکترونیکی آسانترین بخش سفر میشود. اشتباه کنید — در گذرگاهی حاضر شوید که ویزای الکترونیکی را نمیپذیرد، یا کاملاً بسته است — و در مرز گیر میکنید بدون هیچ جایگزینی، زیرا در اکثر پستهای بازرسی زمینی ویزای فرودگاهی نجاتدهندهای وجود ندارد.
این راهنما هر نقطه ورود پذیرفتهشده برای مسافران آمریکایی را نقشهبرداری میکند، موارد بسته و غیرقابل اعتماد را علامتگذاری میکند، و نشان میدهد چگونه مسیر خود را با بندری که ویزای الکترونیکی واقعاً در آن کار میکند هماهنگ کنید. وقتی مسیر خود را مشخص کردید، میتوانید برای همان ویزای الکترونیکی صرفنظر از بندر پذیرفتهشدهای که استفاده میکنید درخواست دهید. مرکز ویزای کامبوج برای شهروندان ایالات متحده هزینه، مدارک و جدول زمانی را در یک مکان گرد هم میآورد.
با پاسخ آسان و قابل اعتماد شروع کنید: ویزای الکترونیکی کامبوج در هر سه فرودگاه بینالمللی این کشور پذیرفته میشود. اگر سفر چندکشوری شما در هر نقطهای شما را به کامبوج پرواز میدهد — حتی در یک پرواز منطقهای کوتاه از بانکوک، هانوی یا سنگاپور — ویزای الکترونیکی شما در دروازه کار میکند. برای اکثریت قاطع برنامههای سفر آمریکاییها، این کل ماجرا است و شما اصلاً نیازی به فکر کردن به مرز زمینی ندارید.
فرودگاه پنومپن اکنون فرودگاه بینالمللی تچو با کد KTI است که در 9 سپتامبر 2025 جایگزین فرودگاه قدیمی پنومپن و کد PNH آن شد. این مهمترین جزئیات برای هر آمریکایی است که در سال 2026 رزرو میکند: اگر بلیط یا کارت ورود الکترونیکی شما هنوز به کد قدیمی اشاره میکند، آن را اصلاح کنید. ویزای الکترونیکی خودش فرودگاه خاصی را نام نمیبرد، بنابراین معتبر باقی میماند — اما کارت ورود الکترونیکی شما از شما میخواهد که بندر ورودی خود را مشخص کنید، و باید برای فرودگاهی که واقعاً در آن فرود میکنید، تچو بینالمللی / KTI ذکر شود.
اگر سفر شما حول معبد آنگکور وات ساخته شده است، احتمالاً مستقیماً به فرودگاه بینالمللی سیمریپ-آنگکور (SAI) پرواز خواهید کرد. ویزای الکترونیکی در اینجا کاملاً پذیرفته میشود، و برای مسیرهای بانکوک-وارد، سیمریپ-خارج، این اکنون جایگزین عملی عبور زمینی قدیمی از تایلند است. یک پرواز منطقهای کوتاه از بانکوک یا سنگاپور شما را دقیقاً کنار معابد میرساند و ویزای الکترونیکی شما دقیقاً مانند پنومپن کار میکند.
Did this guide help you?
اینکه آیا در طول توقف در فرودگاه بینالمللی تچو (KTI) یا سیمریپ (SAI) به کارت ورود الکترونیکی کامبوج (و ویزای الکترونیکی کامبوج) نیاز دارید به یک سوال بستگی دارد: آیا از خط مهاجرت عبور خواهید کرد؟ در اینجا راهنمای دقیق قوانین 2026 برای انتقال هوایی، بلیتهای جداگانه و پروازهای داخلی آمده است.
قوانین مرزی کامبوج با ورود به سال 2026 به طور قابل توجهی تغییر کرد: فرودگاه بینالمللی تچو (KTI) در پنومپن افتتاح شد، مهرهای کاغذی با V-Pass دیجیتال جایگزین شدند، و تمام مرزهای زمینی تایلند-کامبوج همچنان بسته است. در اینجا چکلیست کامل ورود 2026 برای مسافران کانادایی آمده است.
شهروندان بریتانیایی که در سال 2026 به کامبوج سفر میکنند، هم به یک ویزای معتبر کامبوج و هم به یک کارت ورود الکترونیکی کامبوج (CeA) نیاز دارند. در اینجا نحوه انتخاب دارندگان گذرنامه بریتانیایی بین eVisa توریستی (کلاس T)، eVisa عادی (کلاس E) و ویزای فرودگاهی در فرودگاه تچو (KTI) یا سیم ریپ (SAI) توضیح داده شده است.
فرودگاه سیهانوکویل، سیهانوک بینالمللی (KOS)، ساحل جنوبی و جزایر را خدماترسانی میکند. ورود آمریکاییها در اینجا کمتر از KTI یا SAI است، اما ویزای الکترونیکی اینجا هم پذیرفته میشود. اگر سفر شما شامل زمان ساحلی در کوه رونگ یا یک بخش ساحلی است، پرواز به KOS کار ویزای الکترونیکی را ساده نگه میدارد — اصلاً مرز زمینی در کار نیست.
در هر سه فرودگاه این فرآیند یکسان است: شما با PDF تأیید شده ویزای الکترونیکی خود میرسید، کد QR کارت ورود الکترونیکی شما در کیوسک اسکن میشود، و اداره مهاجرت برای اقامت 30 روزه یکبار ورود مهر میزند. برای لیست کامل بنادر واجد شرایط و نحوه نگاشت ویزای الکترونیکی به هر کدام، راهنمای نقاط ورود واجد شرایط ویزای الکترونیکی کامبوج برای شهروندان آمریکایی ما بندر به بندر آن را توضیح میدهد.

مرزهای زمینی جایی هستند که مسافران آمریکایی گرفتار میشوند، زیرا قوانین بسته به همسایه متفاوت است و هر عبوری یکسان نیست. ویزای الکترونیکی در مرزهای زمینی باز شناخته شده با ویتنام و لائوس پذیرفته میشود — اما نه در هر ایستگاه بازرسی کوچک مسیر پیاده، و اصلاً در سمت تایلند. قانون کلی: از بنادر شناخته شده عبور کنید، و هرگز فرض نکنید که یک عبور کوچک جادهای ویزای الکترونیکی را میپذیرد.
بخش زمینی ویتنام-کامبوج رایجترین بخشی است که آمریکاییها میسازند، معمولاً از هوشیمینه تا پنومپن. ویزای الکترونیکی در مرزهای زمینی شناخته شده ویتنام پذیرفته میشود، و شلوغترین و قابل اعتمادترین آنها برای ویزای الکترونیکی، عبور باوت در جاده اصلی هوشیمینه-پنومپن است. راهنمای مرز زمینی ما برای عبور باوت دقیقاً توضیح میدهد که شهروندان آمریکایی چگونه از ویزای الکترونیکی در آنجا استفاده میکنند.
از طرف لائوس، گذرگاه مرزی شناختهشده برای ویزای الکترونیکی در مسیر اصلی شمال-جنوب به سمت شمال شرقی کامبوج قرار دارد. این گذرگاه نسبت به مرز ویتنام آرامتر و کندتر است، اما ویزای الکترونیکی برای مسافران آمریکایی که از جنوب لائوس وارد میشوند در آن پذیرفته است. راهنمای عبور مرزی لائوس به کامبوج برای مسیر دوم کرالر جزئیات عملی را پوشش میدهد — ساعت کاری، آنچه در کیوسک اسکن میشود، و اقدامات لازم در صورت قطع اتصال.
محدودیت سخت، تایلند است. تمام هفت مرز زمینی تایلند-کامبوج از ژوئن ۲۰۲۵ بسته شدهاند و تا نیمه اول ۲۰۲۶ بسته باقی ماندهاند. این شامل گذرگاه معروف پویپت-آرانیاپراتهت است که نسلهای متوالی از مسافران کولهپشتی برای سفر زمینی از بانکوک به سیم ریپ استفاده میکردند. ویزای الکترونیکی در حال حاضر نمیتواند برای ورود به کامبوج از تایلند از طریق زمین استفاده شود، کاملاً، زیرا خود مرزها بسته هستند — نه به این دلیل که ویزای الکترونیکی در آنجا نامعتبر است. راهحل ساده است: آن بخش را پرواز کنید. یک پرواز کوتاه از بانکوک به سیم ریپ (SAI) یا پنومپن (KTI) جایگزین عبور زمینی میشود و ویزای الکترونیکی شما upon ورود کار میکند.

در اینجا نحوه تطابق نقاط ورود پذیرفتهشده با مسیرهایی که آمریکاییها واقعاً برنامهریزی میکنند آمده است. ویزای الکترونیکی یکبار ورود است، بنابراین شما یک بندر پذیرفتهشده را برای ورود انتخاب میکنید، اقامت ۳۰ روزه خود را دریافت میکنید، و هر طور که برنامه بعدیتان اجرا میشود خارج میشوید.
رایجترین اشتباه ۲۰۲۶، برنامهریزی بخش زمینی قدیمی بانکوک-سیم ریپ بدون بررسی بسته بودن مرز است — مسافران در پویپت فرود میآیند با این انتظار که با ویزای الکترونیکی خود پیاده عبور کنند و میبینند که گذرگاه بسته است. دومین اشتباه رایج استفاده از کد فرودگاه اشتباه در کارت ورود الکترونیکی پس از تغییر کد پنومپن است. هر دو با پنج دقیقه برنامهریزی قبل از رزرو قابل اجتناب هستند.

در هر بندر پذیرفتهشدهای که انتخاب میکنید، مدارک یکسان است. ویزای الکترونیکی کامبوج یک سند است — گردشگری به مبلغ $80 USD همهشمول یا تجاری به مبلغ $90 USD، تأیید شده در ۳ تا ۵ روز و ارسال شده به صورت PDF قابل چاپ از طریق ایمیل. از زمان صدور ۳ ماه معتبر است و اقامت ۳۰ روزه یکبار ورود را به شما میدهد. شما ویزای الکترونیکی متفاوتی برای فرودگاه در مقابل مرز زمینی خریداری نمیکنید؛ همان PDF تأیید شده در هر بندری که ویزای الکترونیکی را میپذیرد کار میکند.
The second document is the e-Arrival Card, and this is the one that is port-specific. It is a separate, mandatory step — 14 fields, $20 USD verified through us, submitted within 7 days before you arrive — and it asks for your port of arrival. That is where the airport code change bites: if you are landing at Techo International, your e-Arrival Card needs to say so. File it for the port you are actually entering through, not the one your route looked like three months ago when you first sketched the trip.
یک نکته برنامهریزی دیگر برای سفرهای چندکشوری: از آنجایی که ویزای الکترونیکی تکورودی است، اگر مسیر شما شامل خروج از کامبوج و بازگشت مجدد باشد — مثلاً به ویتنام و سپس بازگشت به کامبوج — برای ورود دوم به ویزای الکترونیکی جدید نیاز دارید. هیچ ویزای الکترونیکی گردشگری چندورودی برای این الگو وجود ندارد. تمدید خودکاری که قبلاً این مشکل را کاهش میداد در نوامبر ۲۰۲۵ پایان یافت، بنابراین اگر مسیر شما دوباره وارد میشود، یک درخواست دوم را برنامهریزی کنید.

خلاصه: ویزای الکترونیکی کامبوج در هر سه فرودگاه — KTI، SAI و KOS — و در گذرگاههای زمینی شناختهشده ویتنام و لائوس پذیرفته میشود، اما در هیچکدام از هفت گذرگاه مرزی بسته تایلند پذیرفته نمیشود. برای تقریباً هر سفر چندکشوری از آمریکا، پرواز به یکی از سه فرودگاه انتخاب تمیز و قابلاعتماد است و کاملاً عوارض مرزهای زمینی را دور میزند.
ابتدا نقطه ورود را با مسیر خود مطابقت دهید، سپس برای ویزای الکترونیکی درخواست دهید، سپس کارت ورود الکترونیکی را برای بندری که واقعاً از طریق آن وارد میشوید حداکثر ۷ روز قبل از ورود ارسال کنید. ویزای الکترونیکی گردشگری ۸۰ دلار آمریکا همهشمول، تجاری ۹۰ دلار آمریکا، هر دو در ۳ تا ۵ روز تأیید و به صورت PDF قابل چاپ ارسال میشوند، هر دو با ارسال مجدد رایگان در صورت خطای اداره مهاجرت و پشتیبانی از منطقه زمانی آمریکا. در را درست انتخاب کنید و ویزای الکترونیکی روانترین بخش کل مسیر خواهد بود.
بانکوک به سیمریپ یک مسیر کلاسیک است — اما هر ۷ گذرگاه زمینی بسته است، بنابراین این پا را پرواز کنید.
بررسی قوانین ورود به کامبوج →ویزای الکترونیکی در گذرگاه زمینی شناختهشده باوت از هوایچیمینه پذیرفته میشود.
راهنمای گذرگاه باوت را ببینید →گذرگاه آرام شمال شرقی در مسیر رود مکونگ ویزای الکترونیکی را میپذیرد.
راهنمای دوم کرالر را بخوانید →مرز مشترکی وجود ندارد — از طریق هوا به KTI، SAI یا KOS وارد شوید.
نقطه ورود خود را تأیید کنید →مقصد شما — یک بندر پذیرفتهشده را انتخاب کنید، سپس eVisa، و سپس کارت ورود الکترونیکی.
درخواست eVisa خود را شروع کنید →