The Cambodia Tourist eVisa and Business eVisa cost $10 apart and look almost identical on paper. The difference that matters is not the price — it is whether you can extend once you land. Here is the decision, made simple for US citizens in 2026.

ویزای الکترونیکی توریستی کامبوج (نوع T) را انتخاب کنید اگر برای تعطیلات، گردشگری، یا دیدار دوستان و خانواده سفر میکنید — $80 USD همهشمول است و 30 روز اقامت تکورودی را پوشش میدهد. ویزای الکترونیکی تجاری (نوع E) را انتخاب کنید اگر در جلسات شرکت میکنید، هر نوع کاری انجام میدهید، یا احتمال واقعی وجود دارد که نیاز به ماندن بیش از 30 روز داشته باشید — $90 USD همهشمول است و تنها ویزای الکترونیکی کامبوج است که میتواند از داخل کشور تمدید شود. هر دو در 3 تا 5 روز تأیید میشوند، 3 ماه از تاریخ صدور معتبر هستند، و به صورت PDF قابل چاپ از طریق ایمیل ارسال میشوند. برای اکثر گردشگران آمریکایی، ویزای الکترونیکی توریستی انتخاب درست است؛ برای هر کسی که کار میکند یا از تاریخ بازگشت خود مطمئن نیست، $10 اضافی برای ویزای الکترونیکی تجاری یک بیمه ارزان است.
ویزای الکترونیکی توریستی کامبوج و ویزای الکترونیکی تجاری تقریباً اسناد یکسانی هستند: هر دو به یک شهروند آمریکایی 30 روز اقامت تکورودی میدهند، هر دو 3 ماه از تاریخ صدور معتبر هستند، هر دو در 3 تا 5 روز تأیید میشوند، و هر دو به صورت PDF قابل چاپ در ایمیل شما میرسند. در فرم درخواست، این دو فقط یک گزینه dropdown با هم فاصله دارند. پس سوالی که تقریباً هر آمریکایی میپرسد — "من واقعاً به کدام نیاز دارم؟" — به یک تمایز واحد برمیگردد که برچسب قیمت به سختی به آن اشاره میکند.
این تمایز است. ویزای الکترونیکی توریستی (برچسبگذاری شده نوع T) یک مجوز ورود یکبار مصرف است: وارد میشوید، تا 30 روز میمانید، خارج میشوید. قابل تمدید نیست. ویزای الکترونیکی تجاری (برچسبگذاری شده نوع E) همان ورود 30 روزه را پوشش میدهد، اما تنها ویزای الکترونیکی کامبوج است که میتوانید آن را از داخل کشور تمدید کنید — برای یک ماه، سه ماه، شش ماه، یا یک سال کامل. این کل ماجرا است. شما واقعاً بین "تعطیلات" و "کار" انتخاب نمیکنید. شما بین اقامتی که در 30 روز قفل شده و اقامتی که میتوانید در صورت تغییر برنامهها تمدید کنید، انتخاب میکنید.
این راهنما هر دو نوع ویزا را به طور کامل بررسی میکند — هر کدام چقدر هزینه دارد، هر کدام چه چیزی را پوشش میدهد، تغییر قوانین نوامبر 2025 که این انتخاب را مهمتر از قبل کرده است، و یک درخت تصمیمگیری ساده تا بتوانید در کمتر از یک دقیقه انتخاب کنید. وقتی آماده هستید، میتوانید در حدود ده دقیقه آنلاین درخواست دهید. برای تصویر کامل از هر قاعده ورود، هزینه، و مدرک، راهنمای ویزای کامبوج برای شهروندان ایالات متحده مرجع اصلی است.
هر دو ویزا به صورت ویزای الکترونیکی تحت سیستم آنلاین کامبوج صادر میشوند، بنابراین برای یک شهروند آمریکایی، درخواست، مدارک، و تجربه ورود تا لحظه انتخاب نوع یکسان است. تفاوتها باریک هستند اما هر کدام برای نوع خاصی از مسافر اهمیت دارد. در اینجا مقایسه کامل است، به شکلی که شما ارزیابی خواهید کرد.
مدت اقامت یکسان است: 30 روز از روز ورود به کامبوج، یک بار ورود، برای هر دو نوع. پنجره اعتبار یکسان است: 3 ماه از تاریخ صدور، که مهلت ورود به کشور است، نه معیار مدت اقامت. فرآیند بررسی یکسان است: تایید در 3 تا 5 روز، ارسال به صورت PDF قابل چاپ از طریق ایمیل. مجموعه مدارک یکسان است: پاسپورت آمریکایی با حداقل 6 ماه اعتبار، عکس پاسپورتی، اسکن صفحه بیومتریک پاسپورت، آدرس ایمیل و روش پرداخت. هیچ چیز در بارگذاری بر اساس نوع انتخابی تغییر نمیکند.
سه چیز تغییر میکند، و فقط سه چیز. اول، قیمت: ویزای الکترونیکی توریستی 80 دلار آمریکا همهشمول است، ویزای الکترونیکی تجاری 90 دلار آمریکا همهشمول است. دوم، قابلیت تمدید: ویزای الکترونیکی توریستی را نمیتوان در داخل کامبوج تمدید کرد، در حالی که ویزای الکترونیکی تجاری را میتوان بدون خروج از کشور برای 1، 3، 6 یا 12 ماه تمدید کرد. سوم، هدف: ویزای الکترونیکی توریستی برای سفر تفریحی و دیدن افراد است، در حالی که ویزای الکترونیکی تجاری شامل جلسات، کنفرانسها، بازدید از تامینکنندگان، کار قراردادی، و هر چیزی که افسر مهاجرت آن را تحت عنوان "تعطیلات" طبقهبندی نمیکند، میشود. برای اکثر سفرهای آمریکایی، این سه تفاوت به وضوح به یک پاسخ منتهی میشود.
Did this guide help you?
اینکه آیا در طول توقف در فرودگاه بینالمللی تچو (KTI) یا سیمریپ (SAI) به کارت ورود الکترونیکی کامبوج (و ویزای الکترونیکی کامبوج) نیاز دارید به یک سوال بستگی دارد: آیا از خط مهاجرت عبور خواهید کرد؟ در اینجا راهنمای دقیق قوانین 2026 برای انتقال هوایی، بلیتهای جداگانه و پروازهای داخلی آمده است.
قوانین مرزی کامبوج با ورود به سال 2026 به طور قابل توجهی تغییر کرد: فرودگاه بینالمللی تچو (KTI) در پنومپن افتتاح شد، مهرهای کاغذی با V-Pass دیجیتال جایگزین شدند، و تمام مرزهای زمینی تایلند-کامبوج همچنان بسته است. در اینجا چکلیست کامل ورود 2026 برای مسافران کانادایی آمده است.
شهروندان بریتانیایی که در سال 2026 به کامبوج سفر میکنند، هم به یک ویزای معتبر کامبوج و هم به یک کارت ورود الکترونیکی کامبوج (CeA) نیاز دارند. در اینجا نحوه انتخاب دارندگان گذرنامه بریتانیایی بین eVisa توریستی (کلاس T)، eVisa عادی (کلاس E) و ویزای فرودگاهی در فرودگاه تچو (KTI) یا سیم ریپ (SAI) توضیح داده شده است.

برای اکثر مسافران آمریکایی، ویزای الکترونیکی توریستی انتخاب واضح و درستی است. اگر سفر شما شامل گردشگری، سواحل، معابد، غذا، یا دیدن دوستان و خانواده است، و ظرف 30 روز وارد و خارج میشوید، نوع-T دقیقاً همان چیزی است که برای آن طراحی شده است. صرفهجویی 10 دلار نسبت به ویزای تجاری اشکالی ندارد — ویزای توریستی یک نسخه ضعیفتر نیست، بلکه ابزار مناسب برای یک سفر تفریحی مشخص است.
یک سفر معمولی با ویزای توریستی اینگونه به نظر میرسد: ده روز تقسیم بین سیem ریپ برای آنکور وات و ساحل در سیهانوکویل یا کپ، یا یک حلقه دو هفتهای از طریق پنوم پن، باتامبنگ و کامپوت. شما تقریباً میدانید چه زمانی پرواز بازگشت دارید، تاریخهایتان در یک ماه جا میشود، و سناریویی وجود ندارد که بخواهید بعد از روز 30 بمانید. این مسافر ویزای توریستی است، و این اکثریت بزرگ بازدیدکنندگان آمریکایی از کامبوج را پوشش میدهد.
ویزای توریستی همچنین سفرهای خاکستری را که حس "تجاری" دارند اما نیستند، پوشش میدهد. دیدن دخترتان که در پنوم پن انگلیسی تدریس میکند، گردشگری است. شرکت در عروسی دوست، گردشگری است. یک اردوی یوگا، یک دوره داوطلبانه بدون حقوق و غیررسمی، یک سفر شناسایی که در آن چیزی امضا نمیکنید یا حقوق نمیگیرید — همه گردشگری هستند. اداره مهاجرت کامبوج "تجاری" را به معنای فعالیت پولی یا قراردادی میخواند، بنابراین مادامی که پول یا تعهد امضا شدهای در کار نیست، ویزای توریستی صحیح است. اگر میخواهید تحلیل عمیقتری از آنچه نوع-T پوشش میدهد ببینید، راهنمای ویزای توریستی کامبوج (نوع-T) برای آمریکاییها هر استفاده مجاز را توضیح میدهد.
یک چیز که ویزای توریستی انجام نمیدهد انعطافپذیری است. 30 روز است، و در پایان آن 30 روز میروید. هیچ تمدیدی در کشور وجود ندارد، هیچ دوره مهلتی فراتر از جریمه سخت خروج غیرمجاز نیست، و — نکته مهم — دیگر هیچ تمدید خودکاری وجود ندارد. اگر احتمال واقعی وجود دارد که بخواهید بیشتر بمانید، قبل از انتخاب نوع-T به بخش بعدی بروید.

ویزای تجاری در دو موقعیت انتخاب درستی است: وقتی هدف سفر شما کار است، یا وقتی تاریخ بازگشت شما واقعاً نامشخص است. اولی مربوط به ماندن در سمت درست قوانین مهاجرت است. دومی مربوط به خرید انعطافپذیری به قیمت 10 دلار است. هر دو در میان مسافران آمریکایی به اندازه کافی رایج هستند که نوع-E به هیچ وجه یک محصول تخصصی نیست.
در مورد هدف سفر: اگر در جلسات شرکت میکنید، در کنفرانسی حضور دارید، از یک تأمینکننده یا کارخانه بازدید میکنید، مشاوره پولی ارائه میدهید، یک سرمایهگذاری را بازرسی میکنید، یا هر کار قراردادی انجام میدهید، ویزای الکترونیکی تجاری میخواهید. این موضوع به مدت اقامت شما بستگی ندارد — یک سفر دو روزه برای جلسات هم به Type-E نیاز دارد. یک افسر مهاجرت که میپرسد چرا به کامبوج سفر میکنید و میشنود "جلسات با توزیعکننده ما" انتظار دارد ویزای تجاری ببیند، نه ویزای گردشگری. تطابق نوع ویزا با هدف واقعی شما، ورود و سفرهای آیندهتان را بدون مشکل نگه میدارد.
در مورد انعطافپذیری: ویزای الکترونیکی تجاری تنها ویزای الکترونیکی کامبوج است که میتوان از داخل کشور تمدید کرد، و همین ویژگی واحد دلیلی است که بسیاری از مسافران باتجربه به طور پیشفرض آن را انتخاب میکنند. اگر شما یک کارگر دورکار هستید که ممکن است عاشق کامپوت شود و سه ماه بماند، یک بازنشسته که آزمایش میکند آیا کامبوج برای فصل طولانیتر مناسب است، یا هر کسی که برنامههایش واقعاً ممکن است از ۳۰ روز فراتر رود، Type-E به شما امکان تمدید برای ۱، ۳، ۶ یا ۱۲ ماه را بدون نیاز به پرواز رفت و برگشت میدهد. ۱۰ دلار اضافی، بیمه ارزانی در برابر مجبور شدن به ترک کشور فقط برای شروع مجدد اقامت است. راهنمای ویزای تجاری کامبوج (Type-E) ما برای شهروندان آمریکایی دقیقاً توضیح میدهد که این چه زمانی ارزشمند است.
یک قاعده عملی که تیم استفاده میکند: اگر حتی بهطور ملایم از مجبور شدن به ترک کامبوج در روز ۳۰ ناراحت میشوید، ویزای الکترونیکی تجاری را انتخاب کنید. ۱۰ دلار در مقایسه با هزینه یک سفر غیرمنتظره به مرز یا یک پرواز رفت و برگشت جدید، ناچیز است، و Type-E این محدودیت را کاملاً حذف میکند. برای یک تعطیلات مشخص دو هفتهای که هرگز تمدید نخواهید کرد، آن انعطافپذیری هدر رفته است و ویزای الکترونیکی گردشگری برنده است. برای همه موارد بین این دو، ویزای الکترونیکی تجاری انتخاب مطمئنتری است.

سالها بود که این تصمیم کماهمیتتر از الان بود، زیرا ویزای الکترونیکی گردشگری یک پشتیبان داشت: یک تمدید خودکار یکبار مصرف که میتوانستید ترتیب دهید تا اقامتتان را از ۳۰ روز بیشتر کنید. آن پشتیبان دیگر وجود ندارد. تمدید خودکار گردشگری در نوامبر ۲۰۲۵ به پایان رسید. از سال ۲۰۲۶، ویزای الکترونیکی گردشگری یک سقف سخت ۳۰ روزه بدون هیچ مسیری در داخل کشور برای ماندن بیشتر است — وقتی منقضی میشود، باید کامبوج را ترک کنید و اگر میخواهید برگردید، باید برای یک ویزای الکترونیکی جدید درخواست دهید.
این تغییر قاعده دلیلی است که تصمیم گردشگری در مقابل تجاری سزاوار یک لحظه واقعی تفکر است، نه یک انتخاب غریزی "من گردشگر هستم، پس ویزای گردشگری". قبل از نوامبر ۲۰۲۵، انتخاب ویزای الکترونیکی گردشگری ارزانتر و تمدید آن بعداً یک برنامه B قابل اجرا بود. امروز دیگر اصلاً برنامهای نیست. اگر ویزای الکترونیکی گردشگری را انتخاب کنید و برنامههایتان تغییر کند، تنها گزینههایتان ترک کشور یا ماندن غیرقانونی و پرداخت جریمه روزانه هستند — هیچکدام موقعیتی نیست که بخواهید وقتی در کامبوج هستید از آن مذاکره کنید.
ویزای الکترونیکی تجاری تمام آن انعطافپذیری را جذب کرد. این تنها ویزای کامبوج با مسیر تمدید در داخل کشور باقی مانده است، و پس از پایان یافتن تمدید خودکار گردشگری، به توصیه پیشفرض برای هر کسی تبدیل شده که اقامتش بهطور محکم در ۳۰ روز محدود نیست. اگر برچسبهای Type-T و Type-E گیجتان میکند، توضیحدهنده ما درباره ویزاهای Type-T و Type-E کامبوج برای شهروندان آمریکایی دقیقاً توضیح میدهد که آن کدهای کلاس روی فرم به چه معنی هستند.

اگر میخواهید از استدلال رد شوید و فقط انتخاب کنید، سفر خود را به ترتیب از این سؤالات عبور دهید. اولین موردی که مطابقت داشته باشد پاسخ شماست.
این کل تصمیم است. برای اکثریت قاطع گردشگران آمریکایی، ویزای الکترونیکی توریستی درست است و پاسخ ساده است. برای هر کسی که کار میکند، هر کسی که مطمئن نیست، یا هر کسی که از مجبور شدن به خروج در روز ۳۰ ناراحت میشود، ویزای الکترونیکی تجاری گزینه امنتر ۹۰ دلاری است. اگر میخواهید همین منطق را به صورت یک راهنمای تعاملی متناسب با هدف سفرتان داشته باشید، راهنمای ما درباره اینکه کدام ویزای کامبوج را نیاز دارم برای شهروندان آمریکایی، این سؤالات را به یک انتخابگر گام به گام تبدیل میکند.
مراحل بعدی و مطالعات مرتبط برای آمریکاییها: هنگامی که نوع ویزای خود را انتخاب کردید، برای ویزای الکترونیکی کامبوج درخواست دهید، لیست کامل انواع ویزای کامبوج برای شهروندان آمریکایی را مرور کنید تا ببینید نوع-T و نوع-E در بین هر کلاس کجا قرار میگیرند، سؤالات متداول درباره انواع ویزای کامبوج را برای پاسخهای سریع بخوانید، و از واژهنامه اصطلاحات ویزای کامبوج ما برای رمزگشایی هر کد کلاس یا اختصار در این راهنما استفاده کنید.
از بانکوک وارد شوید، از سیمریپ خارج شوید — اما مرز زمینی بسته است.
بروزرسانی ۲۰۲۶ را بخوانید →ترکیب کلاسیک هندوچین. فوکوک برای 30 روز بدون ویزا است.
راهنمای ترکیبی را ببینید →ایستگاه سوم فراموششده در حلقه هندوچین.
مسیر لائوس را برنامهریزی کنید →جایی که بیشتر آمریکاییها در مسیر عبور ارتباط برقرار میکنند.
ایستگاه میانی را مرتب کنید →بالی یا کامبوج برای سفر بعدی شما — یا هر دو؟
این دو را مقایسه کنید →