ران ویزای کامبوج به پایان رسیده است. رفت و برگشت زمینی به تایلند که آن را ممکن میکرد از ژوئن ۲۰۲۵ بسته شده است، و تمدید خودکار گردشگری که پشتیبان آن بود در نوامبر ۲۰۲۵ به پایان رسید. در اینجا دقیقاً توضیح میدهیم که آمریکاییهای بازگشتی چگونه در سال ۲۰۲۶ دوباره وارد کامبوج میشوند — یک eVisa جدید برای هر سفر، از طریق هوایی، تأیید شده در ۳ تا ۵ روز، بدون نیاز به عبور از مرز زمینی.

نه — ران ویزای کامبوج به پایان رسیده است. روش قدیمی شما را از طریق زمین به تایلند میبرد و مستقیماً با مهر جدید برمیگرداند، اما هر هفت مرز زمینی تایلند-کامبوج از ژوئن ۲۰۲۵ بسته شده است، بنابراین هیچ رفت و برگشت زمینی برای انجام وجود ندارد. تمدید خودکار گردشگری که مسافران بازگشتی به آن وابسته بودند نیز در نوامبر ۲۰۲۵ به پایان رسید، بنابراین دیگر نمیتوانید یک اقامت گردشگری را از داخل کشور تمدید کنید. راه ورود مجدد آمریکاییهای بازگشتی به کامبوج در سال ۲۰۲۶ ساده است: برای هر سفر یک eVisa جدید تکورودی درخواست دهید، با هواپیما وارد شوید، و آن را هنگام ورود ارائه دهید. هر eVisa ۳ ماه از تاریخ صدور معتبر است و اقامت تکورودی ۳۰ روزه میدهد، بنابراین بازگشت به معنای یک درخواست جدید است — Tourist eVisa $80 USD و Business eVisa $90 USD است، هر دو در ۳ تا ۵ روز تأیید و به صورت PDF قابل چاپ از طریق ایمیل ارسال میشوند.
سالها بود که ران ویزای کامبوج یک استراتژی واقعی بود. اگر میخواستید بیشتر از مدت مجاز ویزای خود در کشور بمانید، یک سفر ارزان زمینی به مرز تایلند رزرو میکردید، پیاده به آرانیاپراتت میرفتید، برمیگشتید، و همان بعدازظهر با یک ورود کاملاً جدید دوباره وارد کامبوج میشدید. این کار را بکپکرها انجام میدادند، کارگران دیجیتال بلندمدت انجام میدادند، و بسیاری از آمریکاییهایی که نیمهوقت در پنومپن یا سیمریپ زندگی میکردند، کل سال خود را بر اساس آن برنامهریزی میکردند. در سال ۲۰۲۶ کار نمیکند — و نه به یک دلیل، بلکه دو دلیل همزمان.
دلیل اول فیزیکی است. تمام گذرگاههای زمینی تایلند-کامبوج از ژوئن ۲۰۲۵ بسته شدهاند و این بسته شدن پابرجا مانده است — نیروی دریایی تایلند تا آوریل ۲۰۲۶ بازگشایی مجدد را بهطور علنی رد کرده است. نقطه پرشی که این کار را ممکن میساخت، به سادگی از بین رفته است. دلیل دوم قوانین است: تمدید خودکار گردشگری که به مسافران بازگشتی اجازه میداد یک اقامت را از داخل کشور تمدید کنند، در نوامبر ۲۰۲۵ پایان یافت. این دو تغییر با هم، مفهوم ویزا ران را از بین بردند. مرزی برای پرش وجود ندارد و اهرمی در داخل کشور برای کشیدن وجود ندارد.
من مسئول میز مسافران بازگشتی هستم و پایان ویزا ران بزرگترین تغییری است که آمریکاییهای چند سفرهای که با آنها کار میکنم باید بپذیرند. خبر خوب این است که جایگزین تمیزتر، سریعتر و بسیار کماسترستر از یک روز کاری نصفه و نیمه در مرز است. این راهنما همه چیز را روشن میکند: چه چیزی تغییر کرده، چرا روش قدیمی مرده است، و دقیقاً چگونه در هر سفر بازگشتی در سال ۲۰۲۶ دوباره وارد کامبوج میشوید. وقتی آماده شدید، میتوانید درخواست دهید و قبل از رزرو پرواز، ویزای الکترونیکی خود را بهصورت PDF قابل چاپ داشته باشید. برای تصویر کامل کشور، صفحه اصلی ویزای کامبوج برای شهروندان آمریکایی هزینه، مدارک و پردازش را در یک جا جمعآوری میکند.
کمک میکند که درباره آنچه مردم از "ویزا ران" maksud دارند دقیق باشیم، زیرا این اصطلاح دو حرکت مختلف را پوشش میدهد که هر دو به همین دلایل از بین رفتند. اولی پرش کلاسیک مرزی است: شما داخل کامبوج هستید، اقامتتان در حال تمام شدن است، پس به کشور همسایه خارج میشوید و بلافاصله دوباره وارد میشوید تا ساعت را با یک ورود جدید ریست کنید. دومی کشش درونکشوری است: به جای ترک کشور به طور کلی، اقامت گردشگری موجود خود را از داخل کامبوج تمدید میکنید تا زمان بیشتری بخرید. آمریکاییهای بازگشتی از یکی، دیگری، یا ترکیبی از هر دو استفاده میکردند تا مدتها بیشتر از یک مهر ۳۰ روزه در کشور بمانند.
پرش مرزی به این دلیل کار میکرد که گذرگاههای زمینی تایلند باز، frequent، و نزدیک به قطبهای اصلی بودند. از سیم ریپ، پویپت یک سفر یکروزه قابل مدیریت بود؛ از ساحل، چام یام نزدیک کوه کونگ همین کار را انجام میداد. از مرز خارج میشدید، دوباره عبور میکردید و با یک ورود جدید دور میشدید — بدون پرواز، بدون هزینه واقعی جز حملونقل. کشش درونکشوری کار میکرد زیرا تمدید خودکار گردشگری وجود داشت: یک مسافر بازگشتی میتوانست یک اقامت را بدون ترک کشور به طور کلی تمدید کند. هر دو مسیر شرایطی را فرض میکردند که دیگر در سال ۲۰۲۶ وجود ندارند.
Did this guide help you?
اینکه آیا در طول توقف در فرودگاه بینالمللی تچو (KTI) یا سیمریپ (SAI) به کارت ورود الکترونیکی کامبوج (و ویزای الکترونیکی کامبوج) نیاز دارید به یک سوال بستگی دارد: آیا از خط مهاجرت عبور خواهید کرد؟ در اینجا راهنمای دقیق قوانین 2026 برای انتقال هوایی، بلیتهای جداگانه و پروازهای داخلی آمده است.
قوانین مرزی کامبوج با ورود به سال 2026 به طور قابل توجهی تغییر کرد: فرودگاه بینالمللی تچو (KTI) در پنومپن افتتاح شد، مهرهای کاغذی با V-Pass دیجیتال جایگزین شدند، و تمام مرزهای زمینی تایلند-کامبوج همچنان بسته است. در اینجا چکلیست کامل ورود 2026 برای مسافران کانادایی آمده است.
شهروندان بریتانیایی که در سال 2026 به کامبوج سفر میکنند، هم به یک ویزای معتبر کامبوج و هم به یک کارت ورود الکترونیکی کامبوج (CeA) نیاز دارند. در اینجا نحوه انتخاب دارندگان گذرنامه بریتانیایی بین eVisa توریستی (کلاس T)، eVisa عادی (کلاس E) و ویزای فرودگاهی در فرودگاه تچو (KTI) یا سیم ریپ (SAI) توضیح داده شده است.
دلیل اهمیت این موضوع برای برنامهریزی این است که ویزا ران هرگز صرفاً یک صرفهجویی در هزینه نبود — برای بسیاری از آمریکاییهایی که مدت طولانی میماندند، این کل مکانیزمی بود که یک زندگی چند ماهه در کامبوج را بدون متعهد شدن به ویزای طولانیتر از ابتدا ممکن میساخت. آن را بردارید و سؤال از "چگونه دوباره از مرز پرش کنم" به "شکل صحیح ویزا برای نحوه واقعی سفر من چیست" تغییر میکند. اگر بهطور منظم به کامبوج پرواز میکنید، راهنمای ما درباره اقامتهای متوالی کامبوج برای آمریکاییها ریتم سفرهای تکورودی تکراری را اکنون که ویزا ران از بین رفته توضیح میدهد.

ویزا ران بر دو ستون استوار بود و ۲۰۲۶ هر دو را از بین برد. درک جداگانه هر یک تفاوت بین تعقیب راهحلی است که دیگر وجود ندارد و صرفاً رزرو مجدد سفرها به شیوهای که اکنون کار میکند.
از ژوئن ۲۰۲۵، هر هفت گذرگاه زمینی تایلند-کامبوج بسته شدهاند. این فقط یک پاسگاه مرزی نبود که از کار افتاده — کل مرز برای تردد گردشگران عادی به طور همزمان بسته شد، از جمله پویپت در جاده بانکوک به سیمریپ و چام یئام نزدیک ساحل، دو گذرگاهی که واقعاً برای رفتوبرگشت مرزی استفاده میشدند. این بسته شدن در هر دو جهت اعمال میشود، یک سال کامل ادامه داشته، و نیروی دریایی تایلند در آوریل ۲۰۲۶ بازگشایی مجدد را رد کرده است. تاریخ بازگشایی تأیید شدهای وجود ندارد، به این معنی که هیچ رفتوبرگشت زمینی برای برنامهریزی وجود ندارد.
پایه دیگر، اهرم داخل کشور بود، و آن هم از بین رفته است. تمدید خودکار گردشگری که به مسافران بازگشتی اجازه میداد مدت اقامت گردشگری واحد را از داخل کامبوج تمدید کنند، در نوامبر ۲۰۲۵ پایان یافت. پس حتی اگر بخواهید کاملاً از مرز رد شوید و فقط زمان اقامت فعلی خود را اضافه کنید، آن مسیر هم بسته است. اقامت گردشگری اکنون همان چیزی است که روی ویزا نوشته شده: ۳۰ روز، ورود واحد، و وقتی تمام شد باید بروید. برای بازگشت، دوباره درخواست دهید.
این دو را کنار هم بگذارید و تصویر ساده است نه پیچیده: هیچ مرزی برای رفتوبرگشت وجود ندارد و هیچ تمدید داخل کشوری برای تکیه کردن نیست، پس سفر ویزایی دیگر جایی برای ایستادن ندارد. راهحل یک مسیر هوشمندانه نیست — این است که هر سفر بازگشتی را به عنوان یک درخواست کاملاً جدید رفتار کنید. اگر در حال ارزیابی هستید که آیا یک eVisa کاملاً جدید برای هر سفر واقعاً انتخاب درستی برای شیوه سفر شماست، یادداشت ما درباره درخواست یک eVisa کامبوج جدید برای هر سفر برای آمریکاییهای بازگشتی توضیح میدهد که چه زمانی این ریتم منطقی است و چه زمانی یک ویزای تجاری با تمدید داخل کشور گزینه بهتری است.

در اینجا کل روش است، از ابتدا تا انتها. هر eVisa کامبوج یک سند ورود واحد است، معتبر از تاریخ صدور به مدت ۳ ماه، مناسب برای اقامت ۳۰ روزه. ورود واحد به این معنی است که به محض استفاده از آن برای ورود، اعتبار آن تمام میشود — هیچ ورود دومی در آن پیشبینی نشده، و هیچ چیزی از آن به سفر آینده منتقل نمیشود. پس وقتی کامبوج را ترک میکنید و میخواهید برگردید، برای سفر بعدی یک eVisa جدید درخواست میکنید. این کل مکانیزم ورود مجدد در سال ۲۰۲۶ است: یک ویزای ورود واحد جدید در هر سفر، که قبل از پرواز درخواست میشود.
از آنجا که مرز زمینی بسته است، سفر خودش هوایی است. eVisa شما در هر سه فرودگاه بینالمللی کامبوج پذیرفته میشود — تکچو اینترنشنال (KTI)، که در ۹ سپتامبر ۲۰۲۵ جایگزین فرودگاه قدیمی پنومپن (PNH) شد، سیمریپ-آنکور اینترنشنال (SAI)، و سیهانوک اینترنشنال (KOS). شما آنلاین درخواست میدهید، ویزا ظرف ۳ تا ۵ روز به صورت PDF قابل چاپ در ایمیل شما میرسد، آن را چاپ میکنید یا ذخیره میکنید، و هنگام فرود در باجه مهاجرت ارائه میدهید. ویزای گردشگری $80 USD all-in و ویزای تجاری $90 USD است، هر دو با همان تأیید ۳ روز کاری. برای یک مسافر بازگشتی این همان حلقه ساده در هر سفر است: درخواست، پرواز، ارائه، تکرار.
رایجترین سردرگمی که برطرف میکنم این باور غلط است که ویزایی که قبلاً استفاده کردهاید باید همچنان اجازه ورود مجدد بدهد. اینطور نیست — ورود یکباره دقیقاً همین معنا را دارد. مزیت عملی این است که ورود مجدد اکنون قابل پیشبینی است: بدون صف مرزی، بدون برگشت، بدون کاغذبازی تمدید خودکار، فقط یک فایل PDF تمیز در اینباکس شما قبل از هر سفر. اگر برنامه سفر شما شامل ترک کامبوج و بازگشت در همان سفر کلی است، راهنمای ما در مورد ترک و بازگشت به کامبوج در همان سفر برای مسافران آمریکایی دقیقاً توضیح میدهد که چه زمانی به ویزای دوم نیاز دارید.

برای آمریکاییهایی که چند بار در سال به کامبوج بازمیگردند، یک ویزای الکترونیکی گردشگری جدید در هر سفر معمولاً سادهترین پاسخ است — ۸۰ دلار آمریکا، ۳ تا ۵ روز، تصمیمی که نیازی به زیاد فکر کردن ندارد. محاسبه زمانی تغییر میکند که به طور مکرر پرواز میکنید. اگر کامبوج بخشی تکراری از سال شماست — کار مشاوره، خانواده، ملک، کسبوکاری که بررسی میکنید — ارزش دارد که ویزای الکترونیکی تجاری را در نظر بگیرید نه اینکه بارها و بارها برای ویزای گردشگری درخواست دهید.
تفاوت اصلی برای مسافر بازگشتی، مسیر اقامت در داخل کشور است. ویزای تجاری الکترونیکی (نوع E) تنها ویزای کامبوج است که میتوان از داخل کشور تمدید کرد، به این معنی که یک آمریکایی با اقامت طولانی میتواند تبدیل و تمدید کند تا اینکه هر بار برای مدت زمانی پرواز کند و دوباره درخواست دهد. ویزای توریستی الکترونیکی را نمیتوان اینگونه تمدید کرد — بهویژه اکنون که تمدید خودکار حذف شده است — بنابراین هر سفر توریستی یک ورود واحد تمیز با سقف سخت ۳۰ روزه است. هیچکدام بهطور انتزاعی "بهتر" نیست؛ کاملاً به این بستگی دارد که چند بار میآیید و چه مدت میمانید.
تصمیم معمولاً به تناوب سفر بستگی دارد. اگر دو یا سه سفر کوتاه در سال انجام میدهید، ویزاهای توریستی الکترونیکی تکراری هزینهها و کاغذبازی شما را حداقل نگه میدارند. اگر هر چند هفته پرواز میکنید یا ماهها متوالی میمانید، ویزای تجاری الکترونیکی و مسیر تمدید آن در داخل کشور تقریباً همیشه ارزانتر و بسیار کمتر تکراریتر از یک سری درخواستهای توریستی جدید است. قیمتگذاری هر دو ثابت است — توریست ۸۰ دلار آمریکا، تجاری ۹۰ دلار آمریکا — بنابراین انتخاب درباره الگوی سفر است، نه چانهزنی. وقتی تصمیم گرفتید کدام یک مناسب است، میتوانید برای هر کدام در همان جریان درخواست دهید.

چند موقعیت بارها و بارها در میز مسافران بازگشتی مطرح میشوند. هیچکدام از آنها پس از دانستن قانون پیچیده نیستند، اما دقیقاً همین نقاط جاهایی هستند که یک آمریکایی با اقامت طولانی که سیستم قدیمی را یاد گرفته، اشتباه میکند.
اولین مورد ماندن بیش از حد به دلیل این فرض است که میتوانید تمدید کنید. اکنون که تمدید خودکار توریستی پایان یافته است، اقامت توریستی یک پنجره سخت ۳۰ روزه است — اگر بیشتر بمانید، هنگام خروج جریمه روزانه پرداخت میکنید و خروج علامتگذاری شده میتواند ورود مجدد بعدی شما را پیچیده کند. راهحل این است که تاریخ خروج را همان روز ورود برنامهریزی کنید، نه روز قبل از رفتن. اگر سابقه نزدیک به مهلت ماندن دارید، مرور ما درباره درخواست تازه برای هر سفر کامبوج توضیح میدهد که مسافران بازگشتی چگونه هر بازدید را تمیز در پنجره خود نگه میدارند.
دومین مورد سؤال "اما هنوز اعتبار ویزا باقی مانده" است. ویزای الکترونیکی شما ۳ ماه از تاریخ صدور معتبر است، اما آن اعتبار پنجرهای است که باید در آن وارد کنید — زمان اقامت اضافی نیست و پس از استفاده باقی نمیماند. اگر با آن وارد شدید و رفتید، اعتبار باقیمانده برای بازگشت بیمعنی است؛ ورود استفاده شده است. یک سفر جدید به ویزای جدید نیاز دارد، نقطه پایان، صرفنظر از تاریخهای باقیمانده در ویزای قدیمی.
سومین مورد خود گذرنامه است. مسافران بازگشتی دقیقاً همان افرادی هستند که بیشتر احتمال دارد در آستانه انقضای اعتبار گذرنامه یا کمبود صفحات خالی باشند، زیرا مدام از مرزها عبور میکنند. هر بار ورود به کامبوج نیاز به حداقل ۶ ماه اعتبار گذرنامه از تاریخ ورود و یک صفحه خالی تمیز برای مهر ورود دارد. هر بار از همان گذرنامه استفاده کنید، و اگر تمدیدی در پیش است، آن را قبل از سفری که در غیر این صورت کوتاهی دارد انجام دهید — خطوط هوایی قانون ۶ ماهه را در دروازه آمریکا قبل از رسیدن به کامبوج اعمال میکنند.
تکورودی، اقامت ۳۰ روزه، تأیید در ۳ تا ۵ روز — یک ویزای جدید برای هر سفر بازگشتی.
صفحه مرکزی ویزا را ببینید →نقطه رفت و برگشت قبلی — اما تمام ۷ گذرگاه زمینی بسته است، پس این بخش را با هواپیما طی کنید.
ببینید چه چیزی تغییر کرده است →مسیر زمینی مکونگ همچنان باز است — واجد شرایط eVisa در باوت و کام سامنور.
برنامه ترکیبی را ببینید →مسیر پایین از جزایر 4000 از طریق تراپنگ کریل — باز و واجد شرایط eVisa.
گزینههای خود را مقایسه کنید →بدون نیاز به مراجعه به سفارت — eVisa مسیر اصلی برای دارندگان گذرنامه آمریکایی است.
آیا آمریکاییها به ویزا نیاز دارند؟ →خلاصه برای هر آمریکایی که قبلاً از مرز عبور میکرد: دوره ویزای مرزی تمام شده و بازنخواهد گشت. تمام هفت گذرگاه زمینی تایلند-کامبوج از ژوئن ۲۰۲۵ بسته شدهاند و هیچ بازگشایی قطعی تأیید نشده، و تمدید خودکار گردشگری در نوامبر ۲۰۲۵ پایان یافته است. مرزی برای رفت و آمد و تمدید داخل کشوری وجود ندارد. برای ورود مجدد به کامبوج در ۲۰۲۶، برای هر سفر یک eVisa جدید تکورودی تهیه کنید و با هواپیما وارد شوید — گردشگری ۸۰ USD یا تجاری ۹۰ USD، در ۳ تا ۵ روز تأیید میشود، به صورت PDF قابل چاپ از طریق ایمیل ارسال میشود، در هر سه فرودگاه کامبوج پذیرفته میشود.
اگر بخشی از برنامه قبلی شما عبور زمینی از تایلند بود، ابتدا باید آن را دوباره بررسی کنید. تحلیل کامل ما از گذرگاههای زمینی بسته تایلند-کامبوج و کارهای جایگزین برای آمریکاییها مسیرهای هوایی دقیقی را پوشش میدهد که جایگزین عبورهای قبلی میشوند، بنابراین میتوانید این بخش را یکجا رزرو کنید تا در لحظه آخر با بسته شدن مواجه نشوید.
مراحل بعدی و مطالعات مرتبط برای آمریکاییهای بازگشتی: هنگامی که آماده رزرو سفر بعدی هستید برای eVisa کامبوج درخواست دهید، صفحه مرکزی ویزای کامبوج برای شهروندان آمریکایی را به عنوان مرجع اصلی خود ذخیره کنید، بخوانید که اقامتهای متوالی کامبوج چگونه برای آمریکاییها کار میکند اگر اغلب برمیگردید، و راهنمای دریافت eVisa جدید برای هر سفر را برای ریتم مسافر تکراری بررسی کنید. eVisa گردشگری ۸۰ USD همهکاره و eVisa تجاری ۹۰ USD است، هر دو در ۳ تا ۵ روز تأیید و به صورت PDF قابل چاپ از طریق ایمیل ارسال میشوند.