با بسته بودن تمام مرزهای زمینی تایلند-کامبوج، باوت اکنون مسیر اصلی زمینی ورود به کامبوج از ویتنام است. شش ساعت از هوشی مین، یک ایویزای چاپی، بدون کارت ای-ورود — این راهنمای واقعی عبور برای شهروندان آمریکایی در سال ۲۰۲۶ است.

از موکبای (ویتنام) به باوِت (کامبوج) در بزرگراه 1، مسیر زمینی اصلی از هوشیمینه به پنومپن، عبور کنید. پیش از سوار شدن به اتوبوس برای ویزای الکترونیکی کامبوج خود اقدام کنید - 80 دلار آمریکا شامل همه هزینهها برای ویزای توریستی، تایید شده در 3 تا 5 روز، به صورت فایل PDF قابل چاپ ارسال میشود. گذرنامه آمریکایی با حداقل 6 ماه اعتبار و یک صفحه خالی، به همراه دو کپی رنگی چاپ شده از ویزای الکترونیکی همراه داشته باشید. سواری با اتوبوس 4 تا 6 ساعت تا مرز و 2 تا 3 ساعت دیگر تا پنومپن طول میکشد. شما برای عبور زمینی به کارت ورود الکترونیکی نیاز ندارید - این کارت فقط برای ورود هوایی است. ویزای فرودگاهی در باوِت وجود دارد اما غیرقابلاعتماد است، بنابراین روی آن حساب نکنید.
تا اواسط سال 2025، یک آمریکایی که سفر به هندوچین برنامهریزی میکرد سه راه زمینی برای ورود به کامبوج داشت: از تایلند در پویپت، از ویتنام در باوِت، یا از لائوس در شمال دور. از ژوئن 2025 گزینه تایلند از میان برداشته شده است - هر هفت گذرگاه زمینی تایلند-کامبوج بسته شدهاند و تاریخ بازگشایی مشخصی ندارند. این امر باوِت را به طور خاموش به اصلیترین مسیر زمینی ورود به کامبوج برای تمام کولهگردها و خانوادههای مسافر تبدیل کرده است که از LAX، SFO و JFK به سمت هوشیمینه پرواز میکنند.
خود عبور در طول این مدت به خوبی انجام شده است. باوِت در سمت کامبوج، موکبای در سمت ویتنام، بزرگراه 1 که سایگون را به پنومپن متصل میکند. چهار تا شش ساعت با اتوبوس تا مرز، دو تا سه ساعت دیگر تا پایتخت کامبوج. اگر هر دو مرحله سفر را برنامهریزی میکنید، راهنمای ترکیبی ویزای کامبوج و ویتنام برای آمریکاییها توالی دو ویزا را پوشش میدهد، و راهنمای گام به گام ویزای الکترونیکی باوِت جزئیات را میز به میز توضیح میدهد.
این مقاله نسخه آزموده شده در عمل است: سفر با اتوبوس در واقع برای دارنده گذرنامه آمریکایی در سال 2026 چگونه است، کدام اپراتورها قابلاعتماد هستند، آمریکاییها اغلب در کجا لغزش میکنند، و اگر در مرز چیزی اشتباه پیش رفت چه باید کرد. ریتم عبور در طول چند سال گذشته کمتر از آنچه انتظار میرفت تغییر کرده است - اما سیاست ویزای اطراف آن بیشتر از آنچه اکثر وبلاگهای سفر بهروزرسانی کردهاند تغییر کرده است.
چهار اپراتور در سال 2026 مسیر هوشیمینه به پنومپن را اداره میکنند. دو مورد برای آمریکاییها انتخابهای مطمئن هستند، دو مورد ارزانتر اما کمی ناهموارتر هستند. هیچکدام دقیقاً بد نیست - اما در مرز، رابطه اپراتور با اداره مهاجرت کامبوج متغیری است که تعیین میکند آیا اتوبوس شما ده دقیقه یا نود دقیقه منتظر میماند. در اینجا مقایسه صادقانهای آورده شده است.
مکونگ اکسپرس اپراتوری است که اکثر آمریکاییها در نهایت با آن سفر میکنند، و دلیلی وجود دارد — آنها از اوایل دهه ۲۰۰۰ این مسیر را اجرا کردهاند، ناوگان آنها واقعاً راحت است، و مهماندار داخل اتوبوس در طرف ویتنام پاسپورت تمام مسافران را جمعآوری میکند و دسته پاسپورتها را از هر دو میز immigrations عبور میدهد. شما در طول خروج ویتنام در اتوبوس میمانید، برای عبور پیاده از immigrations کامبوج کوتاه پیاده میشوید، سپس دوباره سوار میشوید. کل عبور معمولاً ۴۵ تا ۷۵ دقیقه طول میکشد. حرکتها از دفتر فام نگو لائو در منطقه ۱، سایگون، چندین بار در روز انجام میشود. آنلاین یا در دفتر از روز قبل رزرو کنید.
جیانت ایبیس دیگر گزینه محبوب در میان مسافران آمریکایی است، کمی بیشتر به سمت بازار کولهپشتیگردهای غربی بازاریابی شده و در فصل اوج (نوامبر تا فوریه) به طور قابل اعتماد کاملاً رزرو شده است. همان تجربه کلی مانند مکونگ اکسپرس — سیستم حمل پاسپورت توسط مهماندار، صندلیهای تاشو، تهویه مطبوع، وایفای — با قیمت تقریباً مشابه. اگر مکونگ اکسپرس برای تاریخ شما کاملاً رزرو شده، جیانت ایبیس انتخاب واضح دوم است. آنها از دفتر کوچکی نزدیک فام نگو لائو حرکت میکنند، با حرکت زودهنگام برای رسیدن به پنومپن تا بعدازظهر. هر دو اپراتور پرداخت کارتی آنلاین را میپذیرند؛ اپراتورهای ارزانتر معمولاً پول نقد در دفتر میخواهند.
Did this guide help you?
اینکه آیا در طول توقف در فرودگاه بینالمللی تچو (KTI) یا سیمریپ (SAI) به کارت ورود الکترونیکی کامبوج (و ویزای الکترونیکی کامبوج) نیاز دارید به یک سوال بستگی دارد: آیا از خط مهاجرت عبور خواهید کرد؟ در اینجا راهنمای دقیق قوانین 2026 برای انتقال هوایی، بلیتهای جداگانه و پروازهای داخلی آمده است.
قوانین مرزی کامبوج با ورود به سال 2026 به طور قابل توجهی تغییر کرد: فرودگاه بینالمللی تچو (KTI) در پنومپن افتتاح شد، مهرهای کاغذی با V-Pass دیجیتال جایگزین شدند، و تمام مرزهای زمینی تایلند-کامبوج همچنان بسته است. در اینجا چکلیست کامل ورود 2026 برای مسافران کانادایی آمده است.
شهروندان بریتانیایی که در سال 2026 به کامبوج سفر میکنند، هم به یک ویزای معتبر کامبوج و هم به یک کارت ورود الکترونیکی کامبوج (CeA) نیاز دارند. در اینجا نحوه انتخاب دارندگان گذرنامه بریتانیایی بین eVisa توریستی (کلاس T)، eVisa عادی (کلاس E) و ویزای فرودگاهی در فرودگاه تچو (KTI) یا سیم ریپ (SAI) توضیح داده شده است.

اکثر خدمات مکونگ اکسپرس و جیانت ایبیس بین ساعت ۶:۳۰ صبح تا ۸:۳۰ صبح از سایگون حرکت میکنند — شروع زودهنگام عمدی است، زیرا immigrations کامبوج در باوِت قبل از بعدازظهر سریعتر پردازش میکند. برای حرکت صبحگاهی برنامهریزی کنید، نه شبانه; چند سرویس شبانه موجود سفر را کندتر میکنند و یک چرخه خواب را در این فرآیند از شما میگیرند.
بخش اول حدود دو و نیم ساعت از مرکز سایگون تا مرز مکبای است، از طریق روستای جنوبی ویتنام در بزرگراه ۱. اتوبوس یک بار در یک منطقه استراحت حدود بیست دقیقه توقف میکند — سرویس بهداشتی، قهوه فوری، یک کاسه فو اگر صبحانه نخوردهاید. با دانگ ویتنام پرداخت کنید (اسکناسهای کوچک نگه دارید — ۵۰,۰۰۰ ویاندی برای قهوه کافی است)، زیرا منطقه استراحت به طور قابل اعتماد کارت نمیپذیرد.
در مکبای، اتوبوس در دروازه خروجی ویتنام توقف میکند. در مکونگ اکسپرس و جیانت ایبیس، مهماندار پاسپورت هر مسافر و کارت خروجی کوچکی که در اتوبوس پر کردهاید را جمعآوری میکند. شما روی صندلی میمانید. مهماندار ده تا بیست دقیقه بعد با پاسپورتهای مهر شده برمیگردد — مهر خروج ویتنام شما، بدون صف برای شما. در اپراتورهای ارزانتر (کومهو سامکو، ساپاکو)، گاهی اوقات باید خودتان پیاده شوید و در میز صف بایستید; این کندترین و پرخطاترین بخش کل سفر است.
در مسیر کوتاه منطقه خاکستری — دو تا سه دقیقه پیادهروی یا شاتل — به باوِت در سمت کامبوج میرسید. در اینجا از اتوبوس پیاده میشوید. نسخه چاپی PDF ویزای الکترونیکی (یک نسخه A4 کافی است، دو نسخه ایمنتر است) و گذرنامه خود را به افسر مهاجرت کامبوج تحویل دهید. افسر ویزای الکترونیکی را بررسی میکند، گذرنامه را با مهر ورود که دوره اقامت ۳۰ روزه شما را نشان میدهد مهر میزند، و شما را عبور میدهد. برای ورود زمینی فرمی وجود ندارد — دفتر ورود را مستقیماً انجام میدهد. پردازش ورود در سمت کامبوج معمولاً ۱۵ تا ۳۰ دقیقه برای هر اتوبوس طول میکشد.
در پارکینگ مهاجرت کامبوج دوباره سوار اتوبوس شوید. بخش باقیمانده از باوِت تا پنومپن حدود ۹۵ کیلومتر در یک بزرگراه دو بانده با کیفیت متوسط است، دو تا سه ساعت بسته به ترافیک ورودی به پایتخت. یک توقف استراحت دیگر، معمولاً با غذای خوب Khmer و پذیرش اسکناسهای دلار آمریکا خرد — شما چند اسکناس تمیز ۱، ۵ و ۱۰ دلاری میخواهید، زیرا کامبوج در سطح فروشندگان خرد با دلار آمریکا کار میکند. ورود به پنومپن معمولاً در یک ترمینال کوچک نزدیک مرکز است؛ توتوکها و سواریهای PassApp همه جا هستند.

کامبوج از نظر فنی ویزای فرودگاهی در باوِت ارائه میدهد، اما کلمه کلیدی از نظر فنی است. در عمل، باجه اغلب ویزای فیزیکی تمام میشود — گاهی برای یک بعدازظهر، گاهی برای سه روز متوالی. وقتی ویزا تمام میشود، باجه یا شما را برمیگرداند، یا ساعتها در یک اتاق کناری نگه میدارد در حالی که منتظر یک دسته جدید است، یا در بدترین حالت شما را بدون ویزا و بدون مسیر بازگشت آسان به سمت ویتنام برمیگرداند. هیچکدام از این سناریوها نظری نیستند؛ هر ماه اتفاق میافتند. ویزای الکترونیکی کامبوج برای شهروندان ایالات متحده کل این مشکل را دور میزند — شما در حالی که از قبل تأیید شدهاید به باوِت میرسید.
ویزای گردشگری ۸۰ دلار آمریکا همهچیز تمام است، در ۳ تا ۵ روز تأیید میشود، و به صورت PDF قابل چاپ از طریق ایمیل ارسال میشود. نیازی به رزرو پرواز نیست، نیازی به رزرو هتل نیست، نیازی به صورتحساب بانکی نیست. قبل از ترک ایالات متحده آنلاین درخواست دهید، یا حداقل یک هفته قبل از تاریخ حرکت از سایگون، تا تأییدیه قبل از سوار شدن به اتوبوس در ایمیل شما باشد. اگر سفر شما کاری است نه تفریحی، ویزای تجاری ۹۰ دلار آمریکا همهچیز تمام در همان جدول زمانی ۳ روز کاری است، و میتوانید هر کدام را در چند دقیقه درخواست دهید.
دو نسخه رنگی از PDF ویزای الکترونیکی را روی کاغذ استاندارد Letter یا A4 چاپ کنید. یکی را در دفتر تحویل میدهید، یکی به عنوان پشتیبان در انتهای کیف روزانه خود نگه میدارید. مهاجرت کامبوج در باوِت کد QR را اسکن میکند، اما نسخه چاپی سند کاری است — صفحه نمایش تلفن در مرز زمینی قابل اطمینان پذیرفته نمیشود، پس کاغذ بیاورید. گذرنامه شما باید حداقل شش ماه اعتبار از تاریخ عبور و حداقل یک صفحه خالی برای مهر ورود داشته باشد.
صرفنظر از همه چیز یک مقدار پول نقد دلار آمریکا همراه داشته باشید — مثلاً ۵۰ تا ۱۰۰ دلار در اسکناسهای تمیز و بدون آسیب پس از ۲۰۰۶ — برای توقف استراحت، توتوک در پنومپن، و هزینههای جزئی شب اول. یک چیز دیگر که آمریکاییها را غافلگیر میکند: حتی در مرز زمینی، یک افسر میتواند بخواهد ببیند کجا میروید. یادداشت ما در مورد اثبات سفر بعدی در مرز ویتنام دقیقاً همان چیزی را پوشش میدهد که باید آماده داشته باشید.

پس از سالها عبور آمریکاییها از دفتر ما، چهار اشتباه بارها و بارها تکرار میشوند. هیچکدام از آنها کشنده نیستند — بدترین حالت معمولاً چند ساعت تأخیر است — اما همه آنها قابل اجتناب هستند.
یک نکته دیگر درباره زمانبندی: مرز از ۶:۰۰ صبح تا ۱۰:۰۰ شب باز است، اما شیفت بعدازظهر اداره مهاجرت کامبوج به طور قابل اعتمادی کندتر از شیفت صبح است. اتوبوسهایی که بعد از ۴ بعدازظهر به Bavet میرسند به طور منظم ۴۵ دقیقه اضافی منتظر میمانند. حرکتهای صبحگاهی از سایگون با Mekong Express و Giant Ibis با این موضوع برنامهریزی شدهاند — هدف آنها رساندن شما به Bavet حدود ۱۱ صبح تا ۱ بعدازظهر است که بهترین زمان است.

رفتن به سمت دیگر از نظر ساختاری مشابه است، اما لجستیک ویزا برعکس میشود. مهر خروج کامبوج رایگان و فوری است. ورود به ویتنام است که حالا نیاز به کاغذبازی دارد، و تله ورودی تکورودی جایی است که آمریکاییها اغلب گیر میکنند.
اگر ویزای الکترونیکی ویتنام شما تکورودی بوده و قبلاً استفاده کردهاید، نمیتوانید بدون درخواست مجدد وارد ویتنام شوید. اگر برنامه شما ویتنام، سپس کامبوج، سپس بازگشت به ویتنام است — مثلاً پرواز خانگی از هانوی — از همان ابتدا قبل از خروج از ایالات متحده ویزای الکترونیکی چندورودی ویتنام بخرید تا در پنوم پن دنبال ویزای جدید نگردید. در سمت کامبوج، به یاد داشته باشید که ویزای الکترونیکی که برای ورود به Bavet استفاده کردید تکورودی است؛ اگر کامبوج را ترک کنید و بخواهید برگردید، به ویزای الکترونیکی جدید نیاز دارید.
هم Mekong Express و هم Giant Ibis سفر بازگشت از پنوم پن را با همان سیستم تحویل پاسپورت در جهت معکوس انجام میدهند. اتوبوسها بین ۶:۳۰ صبح تا ۸:۳۰ صبح از پنوم پن حرکت میکنند، هدفشان عبور از Bavet تا ۱۱ صبح تا ۱ بعدازظهر است، و حدود ۳ تا ۵ بعدازظهر در سایگون میرسند. همان توصیه اعمال میشود: حرکت صبحگاهی، ویزای کاغذی، صفحه خالی پاسپورت، موجودی نقدی دلار، با گروه اتوبوس بمانید.
اگر همان روز از سایگون پرواز دارید، حداقل چهار ساعت فاصله بین رسیدن اتوبوس و پرواز بینالمللی خود در نظر بگیرید. ترافیک بین ترمینال اتوبوس مرکزی و تان سون نهات (SGN) در ساعات اوج میتواند وحشتناک باشد — ۲۵ دقیقه در ساعات کمترافیک، ۹۰ دقیقه در ترافیک سنگین. سفر با تاکسی اینترنتی یا توکتوک به فرودگاه ساده است اما سریع نیست.
سایگون نقطه شروع است. اگر قصد بازگشت دارید، چند ورودی بخرید.
راهنمای ترکیبی را ببینید →پرواز به کامبوج مشکلی ندارد. اما ورود زمینی به کامبوج از ژوئن ۲۰۲۵ امکانپذیر نیست.
قوانین ورود را بررسی کنید →سومین مقصد آرامتر در مسیر گردش در شبهجزیره هندوچین، از سمت شمال.
مسیر را برنامهریزی کنید →جایی که بسیاری از آمریکاییها در سفرهای طولانیمدت ورودی یا خروجی توقف میکنند.
ایستگاه میانی را مرتب کنید →مقصد شما — فایل PDF تأیید شده را قبل از حرکت اتوبوس از سایگون در دست داشته باشید.
درخواست eVisa خود را شروع کنید →اگر در ماه آینده از مرز عبور میکنید، ارزش دارد پنج دقیقه صفحات کامبوج و ویتنام وزارت امور خارجه را برای وضعیت امنیتی فعلی بخوانید — بهویژه در فصل باران (مه تا اکتبر)، زمانی که سیلهای گاهبهگاه در امتداد بزرگراه ۱ میتواند سفر را کند کند. و قبل از اینکه تصور کنید نیاز به پر کردن کارت ورود دارید، توضیحدهنده ما را درباره کارت ورود الکترونیکی در مرزهای زمینی در مقابل هوایی بخوانید: در Bavet به آن نیاز ندارید، اما برای هر پرواز بعدی به کامبوج به آن نیاز خواهید داشت.
لیست وسایل برای اتوبوس: ویزای الکترونیکی چاپی (دو نسخه)، پاسپورت، ۵۰ تا ۱۰۰ دلار آمریکا اسکناسهای کوچک تمیز، چند صد هزار دونگ ویتنام برای استراحتگاه ویتنام، تنقلات، بطری آب، یک فیلم دانلود شده یا یک کتاب جیبی برای بخش طولانی سفر، یک لایه نازک برای سیستم تهویه مطبوع بیش از حد سرد اتوبوس، و یک مبدل پریز آمریکا به آسیای جنوب شرقی برای شارژ در سمت پنوم پن. اتوبوس پورت USB دارد، اما کند است.
مراحل بعدی و مطالعات مرتبط برای مسافران آمریکایی: هنگامی که آماده ارائه درخواست هستید برای ویزای الکترونیکی کامبوج اقدام کنید، مرکز ویزای کامبوج ما برای شهروندان ایالات متحده آمریکا را به عنوان مرجع مرجع واحد بوکمارک کنید، کارهای اداری دو کشور خود را با راهنمای ترکیبی ویزای کامبوج و ویتنام هماهنگ کنید، و قبل از سوار شدن تأیید کنید که با یادداشت اثبات سفر بعدی چه مدارکی باید همراه داشته باشید.